Zaman...

İyi ki geçiyorsun zaman . . .
Ya acının derunuma işlediği
bir an'da donsaydın!...

Izdırâb...

Izdırâb, kalpten yükselen acının gözde yaş olduğu zaman farkına varılan histir...

Ukde...

Bu AŞK'ı unutulmaz kılan neydi?

Yaşanmış güzellikler mi?

yoksa,

Yaşanamamış, içimizde ukde kalmış hayaller mi?

Sen Yok Ettin...

Paramparça olmuş kalbimin,
hangi parçasında sen varsın..?
Öyle bir dağıttın ki bulamıyorum...
Sen olan bir kalbi,
Sen yok ettin..!

Çünkü Senindi...

Kalbimi kırdığında tebessüm ettim ve birşey demedim.

Çünkü senindi kalbim,

Sen kendi parçalarını yok ettin..

Ayrılık...

Ayrılık ne biliyor musun?

Ne araya yolların girmesi,

Ne kapanan kapılar...


İnsanın içini dökmekten vazgeçmesi, ayrılık...

Eller Ne Yapsın...

Hayırlı bir kişinin eli olmaktır her elin istediği;
ama...
sahibi "el" olup gidince...
eller ne yapsın!

Cam Kırığı...

Elmas sanmıştım parlaklığını..

Meğer bir cam kırığıymışsın

kalbime saplanan..!

Körebe...

Sevgili lâl iken, aşkı körebe oynamak sanan gönlüm...
çöz artık gözlerimin bağını...
hem ben küstüm oynamıyorum..!

Çocukça...

Oyunu ben bozmadım oysa,

yalnızca düş kurdum çocukça

...

Herşey Bir Gün Sona Erer...

Kurbanlık koyun gibi ne zaman kesileceğimi bekliyordum ne zamandır...
Bekleyişim nihayete erdi bu akşam itibarıyla...
Umutla soldurmamaya çalıştığım sevda çiçeğim öldü bu akşam...

Hiçbir zaman keşke bunu yapmasaydım demedim;
İyi kararı da ben verdim, kötü kararı da ben verdim...
İçimde yaşanmamışlıkların buruk acısı var...
Rabbim sana sığınıyorum...

Mutluluk...

Sevmek için bir kalp gerek,
Sevilmek için bir kalp gerek,
Mutluluk için iki kalbin bir olması gerek...

Yolculuk...

Sana yolculuk yapmak istiyorum.
Kes yüreğine giden bir bilet; "CAN" kenarı olsun...

(Cemal Süreyya)

Bekleyiş...

Sancılı bekleyişlerdeyim... İçimde hep bir umut...
Umut; endişelerimin arkasına saklanmış duygularda, belli belirsiz anlamlarda...

Sensizlik...

Yalnızlık saatini bilir misin sen; içinde sen olan..?

Saat; yalnızlığı ‘sen’ geçiyor…
Her hecesi ‘sen’ kokan özlemler biriktiriyorum içimde…
Ve gözlerime sığınmış yüreğimde saklanmış sensizliğim…

Gidiyorum...

Sanırlar ki sen beni biricik yar saymıştın;
Oysaki hep yedekte, hep elde var saymıştın.

(Cemal Safi)

Hüzün...

Artık yeşersin istiyorum sevdam.
Bir umut, bin hüzünle baş edemiyor..!

Hayalsevda...

Kimsenin ulaşamadığı bir sen büyüttüm hayallerimde...

Araf...

Araf, bir tutsak,
Araf, uçsuz bucaksız bir çölü geçememek,
Araf, cennete yaklaşamamak,
Araf, cehennem ateşinde yanmamak,
Araf, Yusuf’un kuyusundan bir daha çıkamamak...

Ben beni bıraktığımda Sen beni bırakma Ya Rab! Kendime zulmedenlerden olsam dahi rahmetini esirgeme benden...

Beni arafın ortasında bırakma! Benden isteğin, rızan hangi istikamatteyse o şekilde hareket edebilmeyi nasip eyle, kör nefsime ve şeytana bırakma beni...

Elhamdulillahi ala kulli hal...

Gitmek...

Aşk fedakarlıktır...
Seninle mutlu olmadığını anladığında....
Kırgın olmana rağmen geri çekilmektir...
Değişmesini, tercih değiştirmesini talep etmemektir...
Sırf o mutlu olsun diye için kanaya kanaya ondan uzak durmaktır...
Gitmektir...

Rabbim!..

Rabbim! Şimdi anlamını kavrayamadığım rüyaları, sevdiğin ve sevdirdiğin kulunun facebooktaki mesajlarını hayra yormakla meşgulüm…
Rabbim! Benimle olman, gönlüme ve edep timsali kulunun gönlüne bir inşirah lutfetmendir tek isteğim..
Rabbim! İstediğim sadece bizim için hayırlı olandır…

Deprem...

Bir deprem yaşıyorum, şiddeti on'lar üstünde
Ayak bastığım toprak yarılıyor derince
Çekip yerin dibine, örtüyor üzerimi
Layığımı buluyorum, herşey yerli yerince...

(Sevinç DURMUŞ)

Not: derin_35 rumuzunu ilgili sitede gördüğüm zaman teessürle birşeyler yazmak istediğimde tevafuken denk gelen şiir...

Rabbim! Bu kadar tevafukla bana işaret mi veriyorsun? Önce İzmir'e gidiş için uçak biletlerini aldığım gün sevdiğin ve bana sevdirdiğin kulunun Erzurum'da yaşamak fikrine alışamadığını söylemesi (ve sonrasında muhtemelen görüşmek istemediğini söyleyecekti, bunu söylemesine ne engel oldu hala çözemedim. Önceden de Ordu biletini aldığımda aynısı başıma gelmişti, görüşmek istemediğini iletmişti mail ile) şimdi de uçak bileti meselesinin üstüne ilgili sitede bahsettiğim rumuzu görmem...

Rabbim Sana sığınıyorum, nefsime ve şeytana uyup ani kararlar almama engel ol, Sen'in rızan hangi istikametteyse o şekilde davranabilmeyi lutfeyle...

Elhamdulillahi ala kulli hal

Sustum...

Şiir: Nuri CAN

Suskunluğum...

Susuyorum!
Gelmeyeceksen
Ateşe ver senli düşlerimi
Ve ört üstüme geceyi
Uyuyacağım...

Teşekkür Ederim Rabbim...

Sen olmasan kimsenin aklına gelmeyeceğim Rabbim!
Sen'den gayrı kimseye el açmadığım, dualarımı dinleyen ve kabul eden Rabbim!
Sıkıntılı ve hüzünlü zamanlarımda yüreğime dokunan ve tecellileri ile gönlüme inşirah lutfeden Rabbim!

Dünden bu yana içimde olan derdi ve hüznü, bu gece güzel kulunla uzun bir mesajlaşma neticesinde neşe ve sürura çevirdin. Gönlümde yetiştirmeye çalıştığım solmak üzere olan umut çiçeğime acil müdahale yapmakla kalmayarak onu suya ve güneşe doyurdun. Hamd ancak Sana mahsustur. Ey gönüllere her an yüzlerce pencere açan Rabbim, güzel kulunu vesile ederek bu geceki tecellilerinle gönlümü şenlendiren, gecemi gündüze çeviren Sen'sin. Yarattığın kainatın zerreleri adedince hamd olsun sana. Teşekkür ederim Rabbim, bana Sana dua etmeyi ve hamd etmeyi lutfettiğin için...

Elhamdulillahi ala kulli hal...

Ben; seni bana Sevdireni seviyorum...

Rabbim! Bugün güzel kulunun yaptığı paylaşımın üzerine yazdığı sözleri kendi üzerime alındım. Bütün gün yüzümde bir gülümseme ile Sana ettiğim teşekkürlerim Sen’den habersiz değildir.

Ey Ümitlerimin, Hayal Ettiklerimin, Hayal Etmediklerimin ve Edemeyeceklerimin Sahibi. Bana düşünemeyeceğim kadar güzellikleri veren Sensin…

Ey Güzellikler Sahibi, Ey Güzelin ta Kendisi hamd-ü senalar olsun Sana...

Sevme duygusunu yaratarak gönlümüze koymana, sevmene ve sevdirmene, verdiklerine, vermediklerine, beklettiklerine, vereceklerine yarattığın kainatın zerreleri adedince teşekkürler…

Ey ne kadar teşekkür etsem de yetmeyeceğini bildiğim ve bunu hiçbir zaman yetiremeyeceğim, bizlere Sana teşekkür etme nimetini bahşeden Rabbim, teşekkür ederim Sana…

Saat 22:15 itibarı ile hüzünlü bir ekleme: Rabbim! Yazdığım postun üzerinden bir saat bile geçmeden düşündüğümün aksi bir mesajı gördüm diyerek Sana hamdetmekten vazgeçecek değilim. Sadece nefsime kızıyorum, hep bir acele, bir telaş içinde hüküm vermeye çalışıyor çünkü. Belirsizlikler içerisinde kalmaya dayanamıyor, hemen belirlemeye, kesinleştirmeye çalışıyor her durumu. Yine nefsimin oyununa geldim, yine ona kandım. Güzel kulunun mesajlarının arasında "yengecim maalesef paylaştığım her şey ruh halimi yansıtmıyor;=)hoşuma gidenleri paylaşıyorum sadece,herkesi düşünüyorum yani,belki o ruh halinde olup da ihtiyacı olanlar vardır diye...;)" mesajını gördüm ya az önce ve bugün üzerime sinen neşe ve sürur bir anda hüzne dönüştü. Her hal Sen'den Rabbim, her an gönlüme yüzlerce pencere açan Sen'sin, gönlümü gelgitlere salan da yine Sen. Yanlış anlama Rabbim! Sen'den şikayet etmiyorum ey Gönlümün Sahibi, Sen'den yine Sana sığınıyorum Allah'ım. Sadece bu belirsizlik beni yormakta, an içerisinde zıt duyguları yaşamaktan ızdırabım artmakta. Yine Sana sığınıyor, yine Sen'den yardım diliyorum sevgili Halık'ım. Sen'den dileğim hayırlısı ile bu belirsizliğimi gidermendir Rabbim, eğer hakkımızda hayırlı olacak ise dualarımda Sana niyazım olan güzel kulun ile evliliği lutfetmendir. Elhamdulillahi ala kulli hal...

Hoş Geldin De Bana Yarim...

Susuyorum, içimde bir çöl fırtınası ve kurak bir kalp senin aşkın için su/suyorum
Sükûtluğumun hiçbir değeri kalmasa bile yinede susuyorum
Mecnun gibi atamam kendimi çöllere
Leyla, Leyla diye kurda kuşa senin ismini haykıramam
İçimdeki aşk Leyla’nınkinden
Mahrem sayarım aşkımı da kimseye bir şey diyemem

Sağ kulağıma bir ezan okur Süleymaniye
Okuduktan sonra 3 kere senin ismini kazır içime
Hilkat hamurumu yoğurur, bir nur üfler ruh iklimime.
Hakikatim olur, hilkatimin adı aşk olur bundan böyle.
Bir firkat, bir sensizliğin sancısı Arafta kalır gibi kalmak düşer bana bu çöllerde
Kaç kere tavaf ettim de sayamadım dönerim etrafında gündüz gece

İçimde bir cezbe birikintisi.
Allah’ım nasıl bir debdebe, nasıl bir aşk böyle
Kalpte bir inşa bir iştirak
Hoş geldin de bana Yârim geldim beldetün tayibetüne

(Mehmet ADIN)

Güler misin?..

A benim sevda çiçeğim!
Nazlı gülüm!
Bana da bir gül desem..!
Güler misin..?

(n.nur)

Saliha Bir Hanım Olmak...

Sâliha bir hanım olmak; incelik ister, fedâkarlık ister.
Gönlündeki deryâyı coşturup inciler devşirmek gerek. Sevmek gerek hanımlığı, anneliği…
Merhametli olmaya baş koymak, gönül tasınla bütün âleme serin, berrak bir yağmur olup kupkuru toprakları münbit hâle getirmek kolay değildir, elbet…
Hazret-i Âmine’lik rûhuna bürüneceksin önce…
Kimdir Âmine? Ne demektir Âminelik rûhu?
Emâneti en iyi taşıyan demek. Hâmil olduğun yükün “emanet” olduğunu bilip, rûhun bu yük altında ezilecek, dokuz ay çile çekeceksin…
Dilinden geçen zikri yüreğinde hissedeceksin ki, ardından insanlığa numûne olacak bir “sadaka-i câriye” bırakabilesin.
Sonra Hazret-i Hacer olup teslimiyet bağrından zemzem akıtmak… Yanacaksın, koşacaksın, ağlayıp O’na dayanacaksın ki, zemzemler fışkırsın, kurak yüreklerden…

* * *

İki gözümün ışığı!

İçinde, kıpırdanan yavrunu ilk hissettiğin andan itibaren bir merhamet kaplar hücrelerini…
İşte o zaman Allâh’a şükredeceksin, Peygamberlerin en fârik vasfı olan “merhamet”ten sana da bir pay verildiği için…
Yavrucuğum, insanın en büyük ihtiyacı “rûh gıdası”dır.
Onun ilk kıpırdanmalarına salevât-ı şerîfelerle karşılık vereceksin.
Sen fark etmesen de o seni duyar ve hisseder.
Öyleyse ilk duyduğu, Allâh’ın kelâmı, Peygamber Efendimiz’e sunmuş olduğun duân olsun.
Dokuz aylık çile çabuk geçmez, geceleri yatamadığın zaman kıyâma dur ki, Rabbinin huzurunda durmayı öğrensin…
Gözyaşı dök ki, merhameti öğrensin, ümmet-i Muhammed’e duâ ve infâk et ki cömertliği öğrensin…
Ağzından haram lokma girmesin, yavrum! Helâl lokmayı tanısın ki, harama uzanmasın.
Tatlı dilli ol ki, kötü konuşmasın.
Secdelerini çoğalt ki, Rabbinin karşısında hiçlik ve tevâzuya bürünsün.
Mahlûkata gönlünü aç ki, sevgiyi ve muhabbeti öğrensin…

Sancılar sana kıyâmetin dehşetini hatırlatır, belki.
İşte o zaman anacığını anlayacaksın.
İşte o zaman “cennetin anaların ayakları altında olduğunu” öğreneceksin.
Dişlerin birbirine kenetlenince, ölümün varlığını tadacaksın.
Yavrunu kucağına alınca, dünyanın “gurbet” olduğunu ve konuşmanın zevkini tatmak için bu dünyada bedel ödemek gerektiğini öğreneceksin.
Ona sütünü, Yâsin-i Şerif’lerle verirken; dünyadaki en güzel şeyin, insanlara “Allâh için kendinden koparıp vermek” olduğunu hissedeceksin.
Geceleri herkes uyurken, onun seni ağlayarak çağırmasına zevkle koşup gideceksin.
İşte o ân, Rabbini de gerçek mânâda sevdiğinde, teheccüde kalkmanın senin için bir yük olmadığını anlayacaksın.
Onu hasta ve ateşler içinde görünce “hiçliğini” ve “çaresizliğini” görüp Allâh’a îmânın kat be kat artacak…
Ona sünnet-i seniyye ile yaşamayı öğret ki, Rasûlullâh -sallallâhu aleyhi ve sellem-’e hayran olup, onu taklid etsin. Öğretmezsen ilerde kim olduğu belirsiz kimseleri taklide başlar, onlara hayran kalır, sen de mes’ul olursun.
Onunla mübarek gün ve geceleri zevk ve heyecan içinde yaşa ki, gayr-i Müslimlere ve onların eğlencelerine hayran kalmasın. Bayramını bilip, gerçek bayramı olan kıyâmet sabahı için hazırlansın.
Ona Kur’ân-ı Kerim’i çok iyi anlatmalısın. Her bir sûre, onun gönlüne iniyormuş gibi hissetsin ki, yaşantısıyla “canlı bir Kur’ân” olsun.
Hâfızlığı sevdir, ona âşık olsun ki, dilinde şarkı-türkü olmasın. Boş satırların hamalı olmasın…
Kur’ân-ı Kerîm kültürüyle aydınlanırsa iki dünyası da pürnûr olur.
İşte o zaman, tıpkı şimdi benim olduğu gibi seni de kabirde nûrdan taçlarla taçlandırıp cennet elbiseleriyle nûrlandırırlar…

Hedefini unutma kızım, hedefin sâliha bir hanım, sâliha bir ana olmaktır.

Ayşe DENİZ

P.S. Rabbim, iki üç gündür gönlümü tecellilerinle, güzel kulunun paylaşımlarını, mesajlarını, sohbetini vesile kılarak şenlendiren Sensin, sevdiren ve sevindiren de Sensin ey Gönüllerin Sahibi, edep timsali saliha kulun ile hakkımızda hayırlı olanı lutfeyle..

Beklemek...

Hasret yüklü gemilerim yollarını bulamadı. Ben Leyla’nın cisminde taşıdığım mecnun kalbi ile bir başına kalıverdim aşk diyarinda.
Ne gemilerimi indireceğim sahillerim oldu, ne de karadan yüzdürebilecek cesaretim.
Aşk bitti. Toprak oldu bakışlarımda ki umut.

Kalmak, gitmekten vazgeçmektir derdi atam.
Ben ne gitmeyi becerebiliyorum topraklarından ne de yaşamayı senin kurallarına göre.

Her şey bir tebessümünde gizli kalıyor bazen.
Züleyha’ nin gülümsemesi kadar sıcak, Yusuf’un duruşu kadar soğuk.
Aşk sana da bana da ne uzak sevgili.

Şimdi sükut limanlarına demirledim gemilerimi.
Sadece bekliyorum.
Günesin doğuşunu nasıl beklerse yüce dağlar, yağmurun yağışını nasıl beklerse çiçekler, öylece hasret gemilerimi aşk denizine indireceğin anı bekliyorum.

(Ç)alıntı

Yeniden Sen...

Bu müzik aldı götürdü beni… Dün geceden beri karamsarlık rüzgarında savrulurken üstüne kemanın insanı kendinden alan müziği gelince dağıldım… Çalan kişiye maşallah, kemanı ağlatıyor resmen, aynı benim yaşadığım hüzünden dolayı gözlerimin dolması gibi...

Rabbimin gönlüme düşürdüğü sevgili kulu facebookda dün gece paylaştığı videoda “acı tebessüm & yaşanmamışlıkların üstüne :(( ” etiketini koymuş ya, bir de değiştirdiği profil resmine “yine karmakarışığım…” yazmış ya… Yanıyorum… Yanıyor ve eriyorum…

Ne kadar zor imiş meğer insanın sevdiğine bir an kadar yakın, bir asır kadar uzak olması… Bir yanım tüm şefkatiyle sarıp sarmalamak, yaralarına merhem olmayı isterken, diğer yanım bu kadar sıkıntı çekiyorsa, kendini zorluyorsa sevmek için hiç eza çektirme, bu ilişkiyi bitirip git, acıyı çeken sen ol diyor. Acı çekmesine, sıkıntılar içerisinde bunalmasına dayanamıyorum. Hele de benim yüzümden… Az buçuk tahmin edebiliyorum yaşadığı çelişkili duyguları… Zorlamaya hiç gerek yok bu kadar acı çekiyorsa, daha fazla acı çektirmemek için hayatından çık git derken içimdeki ses, yine kör nefsimin oyununa mı geliyorum, aceleci mi davranıyorum soruları beni durdurmakta… Araftayım… Belki de bahsettiğim yazılar benimle alakalı değildir, belki de benimle alakalıdır. Bilemiyorum, en doğrusunu Rabbim bilir…

Yalnız şunu fark ettim ki hayatımın her anında o var, aldığım ve verdiğim her nefeste… Onu düşünmeden bir anım geçmiyor. Hayatımın iki boyutluysa şayet, ikinci boyutunda o var. Gün boyu aklımda, işyerinde ya da dışarıda birileri konuşurken, iş yaparken sürekli benimle beraber… Söylediğim cümlelerin içinde, yazdığım resmi yazıların içinde, telefonla konuşurken telefonumun içinde… Hücrelerime dolmuş durumda sanki… Sanki her yanımdan nur yağıyor, her nefesimle beraber içime nur girip, nur çıkıyor. Nur oldum bütünüyle… Bu derece hayatımın içerisinde olması ve benimle beraber bulunmasından şikayetim yok, Rabbim gönlümü de Sen bilirsin. Ki bir aşk uğruna Seni unutanlardan değilim, hamdolsun sana kainatın zerreleri adedince. Senin adına sevme, Senin adına bir yuva kurma derdindeyim. Eğer gafil olup da Seni unutacaksam bu sevdadan dolayı bırak yanayım, bırak biteyim ama bu aşkı nasip eyleme bana…

O, bu derece hayatımın içinde olduğunun farkında mıdır acaba? Yaptığı her paylaşımdan, yazdığı her yazıdan bir anlam çıkarmaya çalıştığımı bilse acaba ne hissederdi? Muhtemelen takip edilmenin getirdiği bir tedirginlikle beraber bir endişe… Tedirginlik ve endişeyi de ona yaşatmaya hakkım yok. Zordur bilirim insanın söyleyeceği sözü, yazacağı yazıyı başka birinin onu okuduğunu düşünerek yazması. Hele de kendi düşündüğünden, anlatmak istediğinden farklı bir anlam çıkarıldığını görünce… En büyük korkularımdan biridir; a demek isterken b anlaşılmak… Ya da o cümleyi söylerken veya yazıyı yazarken hiç aklımda olmayan, kastetmek aklımın ucundan bile geçmeyen alakasız birinin söylediğim sözden, yazdığım yazıdan havadan nem kapar gibi kendi üzerine alınması… İnsan kilitleniyor, bir hapishaneye düşüyor sanki, özgürce ifade edilecekken duygu ve düşünceler, bir elekten geçirme lüzumu hasıl oluyor. İnşallah farkında değildir bu durumun, bu tedirginliği yaşamasına sebep olmak istemiyorum.

Ve ben bu satırları yazarken şimdi yine bir yazı paylaşıma açtı “bir misafirliğe gitsem, bana temiz bir yatak yapsalar. Herşeyi, adımı bile unutup uyusam...” Unutmak istediği ben miyim acaba? Her şeyi dediğine göre, adını bile unutmak istediğine göre ben de unutulmak istenenlerin listesine dahilim… Sorular… Sorular… Üstelik cevapsız sorular… Oysa iki gün önce kainata sığamıyordum; Erzurum’u sormuş olması, profil resmimi spor giyimin bana daha çok yakıştığını belirterek değiştirmemi istemesi havalara uçmama yetmişti. Umutlanmıştım, bu evliliğin olabilirliğine dair. Oysa bugün… Kanıyorum sadece, her şeyi ardımda bırakıp gitmek arzusu var…

Bütün bu zıt duyguları yaratan Rabbime hamdolsun. Rabbim beni Sana teslim olanlardan, hükmüne razı olanlardan eyle, tercihlerimi ve kararlarımı nefsimin ve şeytanın eline bırakma, beni onların elinde oyuncak etme, kararlarımı Sen’in istediğin istikamette alabilmeyi lutfeyle, gönlüme bir inşirah nasip eyle…

Yine Sen...

Karanlıklar vadisinde kalbim, bir kibrit yakmanı beklerim.
Neresindeyim bu hayatın ve senin kalbinde miyim?
Alır beni bu esen düşünce rüzgarı ve iklimlerim yokluğunda acıtır ve üşütür içimi…
Bu çırpınışlarda daralır yüreğim.
Yine de sevmeni beklerim.
Ve sen…
Tutsan ellerimden…
“Bekle” desen ve bekleyecek kadar yüreğime su serpsen…
İçime baksan ve titrese tüm benliğim taa ki son nefesime kadar…
“Sabret” desen ve sabredecek kadar sadrıma huzur versen…
Sonra değişse tebessümlerim…
Bir hikayesi olsa çilelerimin…
Kalbimin kilidini tek bakışınla kırsan!...
Sevginin derinlerinde yalnız seninle kaybolsam…
Bir yangın bu kadar mı güzel olur şimdi?..

(Ç) alıntı...

Sen...

Yusuf Olmaksa Muradın...

Gel...

Gel Ey Gül - i Rana...
Kerem kıl, tesellim ol...
Bir gelişle gel, düşte gel, hayalde gel...
Ve ıtır, ıtır güllerinle gel...
Gül dikilsin yeniden toprağıma...
Bütün sevdiklerimi fedaya hazırım...
Vücudumun şehrine düştü velvele,
Avucumda hep dikenler...
Kanıyor... Kanıyor...

Hamdolsun Alemlerin Rabbine...

Elhamdulillahi Rabbil Alemin. Hamd ancak Sana mahsustur Rabbim, Sana sonsuz hamd ü senalar olsun. Güzel kulunun davranışı ile alakalı kuruntularımı boşa çıkardın Rabbim, hamdolsun. Beni nefsimin eline bırakmadın, aceleci davranmama müsaade etmedin, hamdolsun Sana. Sevmek bu sanırım Rabbim, sevdiğinin her hareketini manalandırmaya çalışmak, her anında onun olması... Belki de ben çok alıngan oldum, olumsuz düşünmeye başladım. Beni nefsimin eline bırakma ya Rabbi. Sana teslim olanlardan eyle... Güzel kulun ile alakalı olarak da hakkımızda hayırlısını lutfeyle...

Keşke...

Ey gönüllere her an yüzlerce pencere açan Allah'ım, bu kadar zıt duyguları yaşamak yoruyor beni. Akşam saatlerinde yaşadığım acı, edep timsali kulunun attığım sitem mesajına telefon açarak cevap vermesiyle sevince dönüştü. Benim cesaret edip de yapamadığımı kulun yaptı, ilk defa sesini duydum, havalarda uçtum. Şimdi ise yine acıya garkoldum; üç aylar vesilesi ile facebook hesabını kapattığını ifade eden güzel kulunun, facebook hesabını açtığını görmem yetti yüreğimin kanamasına. Arkadaşlarının listesinden beni çıkarmasına bakılırsa benimle görüşmek istemiyormuş demek. Keşke Rabbim bunu açık yüreklilikle ifade edebilseydi, keşke bu şekilde davranmasaydı. Facebooktan gönderdiğim en son mesajda da ona belirtmiştim Rabbim, herşeyin senin "OL" emrine baktığını ve benim bu noktada Sana teslim olanlardan olduğumu. Ve insanın hayatının her anında bir tercih yapmak durumunda bulunduğunu, Senin bu tercihlere göre yarattığını... Ve insanın yapmış olduğu tercihlerin sorumluluğunu alması gerektiğini... Ben bir tercihte bulunmuştum Ya Rahman, iki ay bekleyecektim, yüzyüze görüşmemizden sonra onun kararına göre ya tamam ya devam diyecektim. İçimi sen biliyorsun Ya Rahim, onun iç güzelliğine vurgun olduğumu, yoğun bir tempo ile çalışırken her anımda onun olduğundan Sen haberdarsın. Ne düşüneceğimi ne söyleyeceğimi şaşırdım ya Kerim. Güzel kulun zahire takıldı deyip noktalamam mı lazım? Simaen ve fiziksel görüntümle alakalı bir sıkıntı yaşadığının farkındaydım Rabbim. Hatta, içimi sen biliyorsun ya, benim için bu kadar sıkıntı çekmenize gerek yok, olmayacak diye düşünüyorsanız ben çekileyim hayatınızdan diye teklifte de bulunacaktım iki gün önce; "Yüreğim Islaktır benim Kuytularda ağlamaktan Ve hafif uçuktur rengi Kurusun Diye kaç kez Güneşe asılmaktan... " dizelerini görünce. Ne düşüneceğimi bimiyorum Ya Rahman, kanıyor yaralarım. Yaralıların gizli açık bütün yaralarını saran sarmalayan tabip Sensin, benim yaralarım da kanıyor Ya Şafii. Medet Ya Rab... Rabbim beni nefsimin eline bırakma, acele karar vermekten ve tercih yapmaktan muhafaza eyle. Hz. İbrahim gibi sana teslim olamasam da gülşene çevir yangınlarımı...

Aşktır Bana Senden Gelen...

Tutmayana Aşk Olsun...

Tenine dokunabilmek mi..?
Haşa..! Gözüm göz menziline girsin yeter..!
Hadi düş düşlerime..
Tutmayana aşk olsun...

-Sunay AKIN-

Özlem...

Özlediğin, gidip göremediğindir;
ama, gidip görmek istediğin

Özlem, gidip görememendir; ama
gidip görmek istemen

Özlediğin, gidip görmek istediğin-
ama gidip göremediğin

Özlem, gidip görmek istemen-
ama, gidememen, görememen;
gene de, istemen..

( ORUÇ ARUOBA )

Haberin Var mı?..

Yıllar yılı gizliyorum
Hep içimde saklıyorum
Kimselere diyemiyorum

Gizlediğim aşkımsın sen
Sakladığım sevdamsın sen
Gönlümdeki büyük sırsın sen

Haberin var mı?
Seni çok sevdiğimden
Haberin var mı?
Yüreğimin sesinden

Bir dua gibi
Bir dilek gibi
Gizliyorum senin sevgini

Aaaahhhh...
Yaşadığım hayalleri
Gündüzleri, geceleri
Kimse vereyim bu sevgimi?

Diyemiyorum.. Diyemiyorum..
Kimselere diyemiyorum...
Diyemiyorum.. Diyemiyorum..
Hep içimde gizliyorum..

Korkmuyorum Seni Sevmekten...

Kaçmaya çalıştığın gerçek,
Birgün karşına çıkacak.
Ve işte o gün
Kaçacak yerin olmayacak.
Ben senin varlığını seviyorum,
Yokluğunu seviyorum
Sana ulaşamadığım dakikalarda.
Seni duymayı
Seni özlemeyi
Hiç görmesem bile seninle olmayı seviyorum.
Hiç korkmuyorum seni sevmekten.
Senin gülüşünü seviyorum.
Her bana bakışında
Gözlerinede okuduğum o duyguyu
Gözlerindeki gözlerimi seviyorum.
Gönlünü seviyorum
Özünü seviyorum senin
Dudaklarındaki sözlerimi seviyorum
Yine de korkmuyorum seni sevmekten.
Ben sendeki o sıcaklığı
Sana olan uzaklığı seviyorum.
Yanaklarından akan göz yaşlarını
En çok, dağınık olduğunda saçlarını
Beni arayan ellerini seviyorum.
Yalnızlığımı seviyorum sebebi sensen
Ayrılığını seviyorum,
En çok yalnız kaldığımda
Beni bulan gönlünü seviyorum.
Ben en çok senin bana olan
Sevgini seviyorum.
İçimden haykırmak geliyor.
Dünyaya sığdıramadığım seni
Kalbime sığdırmak geliyor.
Ağlamak geliyor seni görmezsem
Özlemek geçiyor içimden seni
Sevmek geçiyor.
İçimden sana doğru giden
Bin bir türlü yol geçiyor.
İçimden sen mutlu olacaksan
Ölmek bile geçiyor gülüm.
Yine de korkmuyorum seni sevmekten.
Ben yalnızca seni seviyorum,
Ne o muhteşem güzelliğin
Ne kalbimdeki özelliğin
Ne de sevdiğim için değil,
Seni yalnızca sen olduğun için,
Ruhun için
Kalbin için
Aklın ve sevgin için seviyorum seni.
Ben seni en çok kendim için seviyorum
Belki de ilk defa bencil oluşumu
Sana borçlu olduğum için.
Seni her şey için seviyorum.
Ve sahip olmadığım
Hiçbir şey için.
Yine de korkmuyorum seni sevmekten.
Her dakika seninle olmayı seviyorum.
Gözlerimi her açtığımda
Aklıma gelişini seviyorum.
Her gece uyumadan önce
Seni sevdiğim aklıma gelince
Sensiz uyumayı bile seviyorum
Uyumadan önce seni düşününce.
Ben seni en çok
Umutsuzluğumda beni bulduğun için seviyorum.
Yine de korkmuyorum seni sevmekten.
Ben seni bu şehirde olduğun için değil
Benimle aynı toprağa ayak bastığın için
Benimle aynı gökyüzünü paylaştığın için seviyorum.
Geceleri benim yüzüme vuran ay ışığı
Senin de gözlerine vurduğu için seviyorum.
Benim kemiklerimi ısıtan yaz güneşi
Sana da sıcaklık veriyor diye seviyorum seni.
Beş bin yaşındaki bu dünyada
Benimle aynı zamanı paylaştığın için seviyorum.
Ben seni benimle yaşadığın için
Benden hiç gitmediğin için seviyorum
Beni hiç terketmediğin için.
Ellerini seviyorum tanrıya açıldığında
Kalbini seviyorum kapıları açıldığında
Ve gözlerini seviyorum
Her karşımda kapanıp açıldığında.
Bana baktığında
İçimde yakaladığın coşkumu seviyorum,
Her bana baktığında
Seni sevdiğimi hatırlamayı seviyorum.
Yine de korkmuyorum seni sevmekten.
Her kibrit çaktığımda
Alevin içinde seni görmeyi seviyorum.
Her sigara yaktığımda
Dumanın şeklinde seni görmeyi seviyorum.
Her bana baktığında
O kadar çok seviyorum ki seni sevmeyi
Yalnızca sen olduğun için hayatımda
Kendimi bile seviyorum
Sen olunca aklımda.
Kalbimi seviyorum seni seviyor diye
Gözlerimi seviyorum seni görüyor diye.
Ruhumu seviyorum, seni ruhuna
Bu kadar yakın diye.
Varlığımı seviyorum,
Sırf sana borçlu olduğum için
Mutluğumu seviyorum.
Gülümsememi seviyorum seni düşününce
Ayakta kalışımı seviyorum sebebi sen olunca
Yine de korkmuyorum seni sevmekten.
Ben sana olan sevgimi yazan
Kalemimi seviyorum.
Senin adını yazdığım kağıdı seviyorum.
Sana olan sevgime benzettiğim
Her sevgiyi seviyorum.
Bana seni hatırlatan herşeyi
Sana giden yolları seviyorum.
O kadar çok seviyorum ki seni
Seni kaybetmek korkusunu bile,
İçinde yalnızca, sen olduğun için
Sana karşı duyduğum bir duygu olduğu için
Korkumun sebebinde sen olduğun için seviyorum.
Yine de korkmuyorum seni sevmekten.
Yine de korkmuyorum seni sevmekten.
Seni seviyorum.

Mehmet Yunus AYTEK

İkbal Gürpınar ve Talha Bora Öge yorumuyla dinlemek için;

http://www.dailymotion.com/video/x7v9qb_talha-bora-oge-ykbal-gurpinar-korkm_music

İçim İçime Sığmıyor...

Ey gönüllere her an yüzlerce pencere açan, kalpleri evirip çeviren Rabbim! Yine kapına geldim. Senin kapından başka kapı bilmedim, kasırgaların koptuğu çalkantılı dönemlerimde Senden başka sığınacak liman aramadım, şimdi de sevinçten uçarken kapını çalıyorum. Yalnız Sana güvendim, yalnız Sana derdimi açtım. İki gündür gönlümü sevinç ve neşeden coşturan Sensin, önceki bir mesaj ile dipsiz kuyulara düşerken iki gün önce gelen başka bir mesaj ile dünyaya sığdırmayan da yine Sen. Hamd ancak Sana mahsustur.

İki gündür yarattığın kainata sığamıyorum Rabbim, bir heyecan dalgası sardı ki içimi hala daha dinmedi. Bulutların üzerinde uçuyorum Allah’ım, sığamıyorum hiçbir yere. Gönlüm kaynayıp duruyor, akmak istiyor o güzel kulunun kalbine. Lakin bu sevdayı tüketmekten korkarak geri planda kalmaya çalışıyorum. Ona, o haya timsali kuluna karşı dilim lal oluyor. Değil mi ki Sen her halime vakıfsın, ey Alim benim bu suskunluğumu da bilirsin. İçimi yakan bu sessizliğimin içinde Sana yönelen dualarım Senden habersiz değildir. Sevdiğin ve bana sevdirdiğin o edeb abidesi kulunun yanında olmak, bir mail ya da bir sms’le halini ve hatırını sormak, hayatı paylaşmak, Sana yönelen, Seni anlatan Muhabbetullah sohbetleriyle onunla birlikte Hakka’l Yakin yolunun yolcusu olmak ve Sana varmayı istiyorum. Nazargah-ı İlahin olan kalbimin bir köşesinde, Senin adına ve rızan dahilinde, onun sevgisiyle bir tohum halindeki umut çiçeğimi büyütmeyi diliyorum Senden. Yüreğimde çağlayıp duran o kadar çok şey var ki, fakat susmayı ve beklemeyi tercih ediyorum. Ey beni benden iyi bilen, en gizli sırlarıma muttali olan Rabbim, ya Vedud, vekilim Sensin, gönlümde çağlayan duygu ve düşüncelerimi Sen ilet o iffetli kulunun yüreğine.

Rabbim! Hakkımızda hayırlı olanı lutfeyle, bizi nefsimizin eline bırakma, Sana teslim olanlardan eyle…

Edeb ve Haya Timsaline... Sevdiren ve sevindiren Allah'a hamdolsun...

Heyben acıyla dolar da; nefes alamazsan,

Gel! Huzur bulacağın kıyılarım senindir.

Umutların solar kurur da; su bulamazsan,

Beraber sulayalım, gözyaşlarım senindir.

Yalnızlık hep koynunda, bir türlü atamazsan

Anahtar her zamanki yerde; evim senindir.

Derin bir düşe düşersen; bir el bulamazsan,

Yanındayım ben! Tut elimi; elim senindir.

Siyah beyaz olurda hayat; renk katamazsan,

Gök kuşağın olurum. Tüm Renklerim senindir.

Aylar hep Eylül olur; nisanı bulamazsan,

Tarlam dolu dolu! Kır çiçeklerim senindir.

Rahatlamak isteyip kimseye kızamazsan,

Kopar yırt! sararmış şiir notlarım senindir.

Fırtınaya tutulur; bir liman bulamazsan,

Demir at sineme ey can! Koylarım senindir.

Kanadın kırılırda; maviye uçamazsan,

Ne güne duruyor al! Kanatlarım senindir.

Çaresiz çilelere; bir umut bulamazsan,

Kendime etmediğim; dualarım senindir.

Ey Can,

Yanım senindir

Yarım senindir,

Canım senindir…!

(Mehmet Orhan DURDU)

Kum Saati...

Ben bir kum saatiyim ve sen kum taneleri,
Seninle biriktiriyorum içimde seneleri...

Hamd...

Şükürler olsun en çok sevilmeye layık, TEK olana..

Şükürler olsun gönlüme edep timsali kulunun sevgisini yerleştiren, BİR olana..

Allah'ım sana her an yoktan var ettiğin kainatın zerreleri adedince hamdolsun...

Derdime Vakıf Değil Canan...

Derdime vâkıf değil cânân beni handân bilir

Hakkı vardır şâd olanlar herkesi şâdân bilir

Söylesem tesiri yok sussam gönül râzı değil

Çektiğim âlâmı bir ben bir de Allah'ım bilir.

Sükûnet...

Ey hüznüme şahit gece...
Susmuş gemilerin çekildiği sakin limanlardan biriyim,
İçimde fırtınalar kopar, suretimde sükûnet var...

Acıların da kendine has bir tadı var… Gönlümü yaksa da, acıları seviyorum!.. Yaşam, zıtlıkların birbirini tamamladığı bir tablo!.. İyi ve hoş olan şeylerin kıymetini anlamayı bize armağan eden, kötü olan her şeye teşekkürü bir borç biliyorum!.. Geceyi yaratan ve bize güneşi özlettiren, dertlerle bize sabrı öğreten ve sonra da ruhumuza billur billur huzuru akıtan Allah’a hamdolsun…

Yar Olamadın...

Güldüğün her yerden gül biter sanma
Sen beni ilk defa yaralamadın
Ben sana kul köle olurdum amma
Sen bana bir günlük yar olamadın

Bu kadar yüklenmek var mı susana
Yerimde olupta çıldırmasana
Ben gönül köşkümü açtımda sana
Sen sokak kapını aralamadın

Hançerle mavzerle yıkılmazdım da
Süründüm aklımı senle bozdum da
Ben sana yüzlerce roman yazdım da
Sen bana bir satır karalamadın

Onbinde bir kula nasip olsam da
Kadrimi bilmedin nimet olsam da
Ben senın bağına rahmet olsam da
Sen benim dağıma kar olamadın

Kalplere şifalar sunan meyvaydım
Her keyfe kedere derde devaydım
Ben senin bahtına gülen ayvaydım
Sen bana ağlayan nar olamadın

Yıllara mal oldu gözümden düşmen
Ey şimdi aynayla kavgalı düşman
Her zaman mahçupsan her zaman pişman
Sen kendine yar olamadın

Cemal SAFİ

Sorular... Sorular...

Allah’ım, Demosten’in “Hayatta en kolay şey, insanın kendini aldatmasıdır; zira her insan istediği şeyin genellikle gerçek olduğuna inanır.” sözü karşıma çıktı bu gece. Okuduğumdan beri düşünüyorum da işin içinden çıkamıyorum. İnsanın kendini aldatması… Acaba kendimi mi kandırıyordum bunca zamandır? Ya da dün gece Sana ilettiğim duamın bir neticesi mi? Acaba hayra mı yormalıyım diye Sana sorarken ben, Senin, iffet abiden vesilesiyle bana ilettiğin bir işaret mi bu söz? Ondan tarafa ümidini kes mi demek istiyorsun ya Erhamerrahimin? Yoksa bu şekilde değil de, nefsimin tuzağına düşerek ben acele bir karar mı veriyorum acaba? Lao Tzu’nun hikayesindeki köylüler gibi hemen karar vererek kendimi mi sınırlandırıyorum? Ey bir şeyden her şeyi yaratan ve her şeyi bir şeyin içerisine sığdıran Rabbim çıkmazlarım, soru işaretlerim çoğalmakta, belirsizliklerim artmakta… Beni bu kör kuyularda ışıksız, sorularımı cevapsız bırakma Rabbim… Nasıl anlamamı istiyorsan, ne şekilde karar vermemi istiyorsan onu bana lutfeyle, nefsimin eline bırakma Ya Rab!!!

Ey Merhametlilerin En Merhametlisi, indireceğin rahmete o kadar muhtacım ki…

Hayır mı acaba?..

Ya Vedud! Bu sessizlik canımı acıtıyor, her gece üzerime çöken aynı sessizlik… Konuşturan da Sensin, yazdıran da, kalemi ve gönlü lal eden de. İçim yanıyor ya Rahman, arada kalmış, ezilmiş ruhum aynı ızdırabın pençesinde kıvranıp duruyor. Lutfeyle de dilimin düğümünü çöz, Hz. Musa’nın (a.s.) duasını kabul ettiğin gibi… Sana yaptığım duaları, gönlümün Senden dileğini Sen bilirsin ey En Gizli Sırlarımı Bilen Alim Rabbim. Lutfet de bir iki kırık dökük cümle ile ile içimi dökeyim, yoksa yüreğimdeki yangın beni eritecek. Başıma gelen her ne varsa Sendendir, kötü olanları nefsimin azgınlıkları yüzünden ben çektim kendi üzerime, iyi olanlar zaten Sendendir, yoksa benim elim ulaşamaz o güzelliklere. Hayatımda, çevremde meydana gelen olayları nasıl anlamamı istiyorsan, nasıl görmemi diliyorsan, ne şekilde karar vermemi istiyorsan onu bana lutfet ey Kerim Rabbim. Bu gece ilk defa gönlüme ismini düşürdüğün haya timsali kulundan bir mesaj geldi, kendiliğinden. Ne paylaşımlarıma ilişkin bir teşekkür mesajı idi bu, ne de bir yüreğimi delip geçen bir sitem. Yüreğim mesajı okuduğundan beri kıpır kıpır, sevincinden coşkun bir deniz gibi dalgalanıyor. İyi ki aceleci davranarak açmamışsın o zarfı diyerek benliğimi tebrik ediyor. Allah’ım hayra mı yormalıyım bu mesajı? Bana bırakırsan ben hayra yorma taraftarıyım ama Sen ne şekilde anlamlandırmamı diliyorsan bana o şekilde anlamlandırabilmeyi nasip eyle ey ihsanı bol Rabbim. Sen ki verenlerin en hayırlısısın, Sen dilemezsen ben dileyemem, Sen istemezsen ben isteyemem. Rabbim, karmaşa içerisinde kalmış gönlüme bir inşirah lutfeyle, Senden ayırma…

Gel Gönül...

Yar benden uzaklarda,
Sureti kalptedir, bekler yad ederim,
Gönlüm hep tuzaklarda,
Sever deyip yalana tamah ederim...

Sızlar içim ah hatıralar bende,
Bilmem niçin aklım bu ılık tende,
Gel gönül bu aşkı unut sen de...

O yar bize neler etti,
Yaktı da sineyi viran etti.
Aşk ile çarpan bu kalbi,
Attı da yerlere talan etti.
Gel gönül bu aşkı unut sen de...

Yüreğim titrer hala
İstemem o yar keder alsın ahımdan,
Yadigar kaldı bana acılı bir beste
Saba makamından...

O yar bize neler etti,
Yaktı da sineyi viran etti.
Aşk ile çarpan bu kalbi,
Attı da yerlere talan etti.
Gel gönül bu aşkı unut sen de...

Söz : Yasemin GÖKSU
Müzik: Mazlum ÇİMEN

Her zaman içimdesin...

Bak yine oldu işte! Zıpkın gibi düştün beynime,

Gönlümün en ücra köşelerinde senin yokluğunla boğuşuyorum.

Mesafesiz, Rab namına sevdim seni,

Sen tekdüze ömrümün olağanüstü günleri...

Ve yine senmişsin buz örtü kalbimin kardeleni,

Eski günlerin anısıyla avunuyorum...

Ya Mucibe'd-Daavat...

Ey beni benden iyi bilen Alim, ey en sessiz dualarımı işiten Sem'i, derdimi söylemeye kimsem yok, yine kapına geldim. Günahkar hasta ve yorgun halimle ve kırık kalbimle yine kapındayım. Kime derdimi söyleyeyim, kime anlatayım içimin yangınlarını… Kalbimle dertteyim ya Rahman. Derdimi açmaktan hicap duyuyorum Allah’ım, sıkılıyorum. Ama Senden başka sesimi duyanım yok. Hangi sabırlı dost bu kadar derdi dinlerdi? Hangisi bir kere bile, sıkıldım artık yeter, kapımdan git demezdi? Sen ki beni yokluktan varlığa çıkardın, her defasında tövbemi bozmama rağmen yine de başından atmadın. Duamı kabul eden Sensin, bazen icabeti geciktiren de yine Sen…

Ben ki senin kulunum, çok daraldım artık. Rüzgarın şiddetiyle bir o yana bir bu yana savrulan yaprak misali bu yüreğim çok yorgun… Ey diyemediklerimi de işiten, sakladıklarımı bilen Rabbim, yaralarım kanıyor, her gün sızlıyor, canım çok yanıyor. Halimden bi haber abimin üç haftadır ısrarla vermek istediği kapalı zarfı almamak için, her arayışında bir bahane söylememe vesile olan olayları yaratan Sen’sin. Ama artık yolun sonuna geldim Rabbim, bu gece evime kadar gelip zarfı teslim etti. Alamam abi, beni yakan Rabbimin iffet abidesi bir kulu var diyemedim, söyleyemedim. Şimdi elimde bir kapalı zarf ne yapacağımı bilemez halde öylece duruyorum. Ne yapacağımı şaşırdım ey Rahmet-i Sonsuz. Edep timsali kulun beni sevmiyor biliyorum, sevmesini de isteyemiyorum… Yine de seviyorum, karşılık vermese de seviyorum, kalbimin nadide bir yerinde ismini saklıyorum. Kimse anlamaz Rabbim, ancak Sen bilirsin onu ne kadar sevdiğimi, ismi aklıma geldiğinde, gönderdiği mesajları gördüğümde yüreğimin nasıl kıpır kıpır olduğunu… Allah’ım ne olur yardım et bana, sevdiğin bir kulunu seviyorum. Rabbim beni bundan dolayı utandırma, bağışla. Ey gönlümden haberdar olan Rabbim, ismi öylesine içimde ki, o silse bile atamıyorum, bir kenarda dur ben senden vazgeçiyorum diyemiyorum. İçten içe yanıyor ve kanıyorum. Bu sevdadan bir türlü yaka silkemiyorum. Diğer taraftan elime tutuşturulan bir zarf… Ne düşüneceğimi, nasıl davranacağımı bilemiyorum Rabbim…

Ey sevdiklerini kollayan Rabbim, ne olur bu belirsizlikler içinde yorulmuş kalbime katından bir rahmet indir, nefsimin eline bırakma beni. Nefsimi ıslah et, beni göz açıp kapayıncaya kadar bile nefsimle baş başa bırakma. Kendi elimle kendimi yakmama izin verme Rabbim. Her şeye hükmü geçen Sensin, dilediğini dilediği zaman istediğine ulaştıran Sensin. Şimdi istediğim sadece benim için hayırlı olandır. Beni razı olduğuna ulaştır…

Pişmanlıklar...

Allah'ım, içimde pişmanlıklar, çaresizlikten mi yoksa acıdan mı bilmem kanıyorum. Facebookta yazılan her cümle beni yüreğimden vurdu, ciğerimi deldi de geçti. Edep timsali sevdiğin kulunun kalbini kırdım, pişmanlıklarımı Sana arz etmekten hicap duyuyorum Ya Settar. Kendim ettim kendim buldum ey Rahmet-i Sonsuz. Bilirim ki kalp kırmak Kabe’yi yıkmaktan daha kötüdür. Ben ise Senin Nazargah-ı İlahi’ni tarumar ettim, kul hakkına girdim. O güzel kalbi kırdım, çok üzdüm onu. Ne çok pişman oldum. Oysa ben ne kadar isterdim öylesi bir insanın kalbinde ufacık bir yerim olmasını, bana karşı ufacık da olsa bir sevgi kırıntısı olmasını. Şüphesiz Sen onu seviyorsun ki ben kulunun kalbinde güzel bir köşeye yerleştirdin ismini. Ben biliyorum ki Sen onu seviyorsun, çünkü bu aciz kuluna bile onu bu kadar sevdirdin, sevdiklerini sevindirmek Senin şanındandır. Rabbim Sen sevdiklerini hep mutlu edersin, sürpriz ikramlarla neşelendirir, kalplere huzur verirsin. Elem keder verirsen de kulunun derecesini yükseltirsin. Bana bile bu kadar sevdirdiğin bu iffet abidesi kuluna yardım et ne olur, benim yüzümden o üzüldü, huzur ver ona Ya Rahman, sevindir onu Ya Rahim…

Rabbim, Senden başka elimi açacak, derdimi dökecek kimseyi bilmedim, Senden başkasına boyun bükmedim. Kapına geldim Rabbim, beni kapından çevirme. Senin rızanı isteyemedim, dünyevi engellere takıldım. Ne acı insanın varlığının sebebini unutması… Asıl gaye Seni anlatmakken ben yanıldım, ben yenildim. Şu nefsime bir türlü söz geçiremedim. Ahhh Rabbim, şikayet edeceğim kimse yok Sana, ancak bu kör nefsimi şikayet ediyorum. Nefsimin elinde oyuncak oldum, nefsime ve şeytana alet oldum, utanç duyacağım ameller işledim. Kıskançlığı bağrımda ağırladım, sureten beğenilmemenin getirdiği acıdan kaçamadım, öfkemi yenemedim. Nefsime dur diyemedim, şeytanı sevindirdim, o sevindikçe ben yenildim… Şimdi dilimde sevgili kulun Hz. Nuh’un (a.s) duası var Rabbim; “Rabbi inni mağlub, fentasir ya Erhamerrahimin (Rabbim ben yenildim, bana yardım et ey Merhametlilerin En Merhametlisi)” Nefsime ve şeytana alet olarak Seni kaybettim, vicdanımı lal etim, kendime yazık ettim. Nefsim sevinirken ben daraldıkça daraldım, huzursuzluk soludum. İşlediğim günahlarımdan çok rahmetinden, rahmetinin beni saracağından ümidim var ey Rabbim. Şimdi gönlümde nedamet, dilimde ise “Ya ErhamerRahîmîn ve tüb aleynâ inneke ente't-tevvâb'ür-Rahîm (Ey merhametlilerin en merhametlisi olan Rabbim, tevbemi kabul et. Sen tevbeleri çokça kabul eden, çok merhametli olansın)” duası var. Sen ki şifa olarak indirdiğin kitabında “Ey çok günah işleyerek kendi öz canlarına kötülük etmede ileri giden kullarım! Allah'ın rahmetinden ümidinizi kesmeyiniz. Allah bütün günahları affeder. Çünkü O, gafur ve rahîmdir (çok affedicidir, merhamet ve ihsanı fazladır)” ayetini indirerek bu mücrim kullarına Rahmetinin genişliğini gösterdin.

Şimdi bir kere daha kapına geldim, rahmetini celbedecek halis bir imanım yok. Senden başka kimsesi olmayan kulun, günahından beli bükülmüş kulun, ayıbından gönlü kararmış kulun kapına geldi. Çaldığı bütün kapılardan kovulmuş, kalbi bin bir parçaya bölünmüş bir halde geldi. Kim elini Sana ihlasla uzattı da tutmadın, kimin acı yakarışını işitmedin, hangi dertlinin gözyaşını rahmetinle silmedin. Acıyor kalbim Rabbim, yanıyor durmadan, Sen onu serinletmezsen kim serinletebilir? Rahmetine sığınıyorum Ya Erhamerrahimin. Kirlettiklerimi temizle Rabbim, taşlaşan kalbimin ziftini arındır, onu nurunla yıka. Senden başkasına dönmesine, karalmasına, daralmasına müsaade etme Ya Vedud. Beni bu derdimle imtihan ediyorsan sabr-ı cemil ver şu mücrim ve aciz kuluna. Beni sen yarattın Rabbim, sahibim Sensin. Rabbim beni Sana teslim al, bedenimi, ruhumu ve nefsimi de sana ram eyle…

Ey Kimsesizler Kimsesi (c.c), Bize Kimse Ol…

Rabbî innî mağlub...
(Rabbim, yenildim)
Rabbî innî mağlub...
Rabbena innâ mağlubûn…
Fentasir Ya Erhamerrahimiyn…
(Bana yardım et ey Merhametlilerin En Merhametlisi)
Fentasir Ya Erhamerrahimiyn…

Harama Bakmayan Gencin Destanı...

“Ve limen hâfe makâme Rabbihi cennetân”

“Rabbinin huzuruna cikmaktan korkan icin iki cennet vardir”

(Rahman Suresi 46. Ayet)

Ayrılık...

Ya Rahman! Düşüyorum edep ve haya timsali güzel kulunun yakasından. Ümidlerimi canlı tutmaya çalışıyorum, ama nafile... Düşlerimde hala o var ama esbab suküt etmişken, onun tarafından bir umut olmadıktan sonra şu kaynayıp çağlayan gönlümü de yıldırmayı lutfeyle, unutmayı nasip eyle. Bu kadar hata yaptıktan sonra üzüldüm, kalbim kırıldı demekten hicap duyuyorum Ya Vedud... Ya Rab! Kurtar bu endişeden... Serinlet alev alev yanan yüreğimi... İnşirah ver daralan ruhuma... Genişlik ver sıkışan gönlüme... Ya Kerim! Gönlümde küçük bir umut var; belki yüreğim bin parçaya bölünecek ama inşallah kereminle bin vuslata vesile olacak bu ayrılık...

Ağlıyorsun...

(Az önce ağlamaktan bahsediyordum ya, tevafuk Mustafa Beyin yazısına denk geldim arşivimden. Rabbim gönlümü genişlet, ağlamamı lutfeyle. Ağlat beni ki gözyaşlarım ruhumu, kalbimi yıkayıp, temizlesin. Ağlat ki, o zaman ağlamanın getirdiği huzuru yaşayabileyim. Rahat rahat gönlümce istediğim kadar ağlayabileyim. Kim ne der, ne düşünür demeden, kimseye niye ağlıyorsunun hesabını vermeden ağlamamı nasip eyle... Amin)

Ağlıyorsun. Çünkü hüzünlüsün ve güçsüzsün.

Ağlıyorsun. İşte sen busun. Kırılgansın. İncinmişsin. İncitmişsin. Terk etmişsin. Terk edilmişsin. Varsın. Yoksun. Ayrısın. Birleşmişsin. Gitmişsin. Gelmişsin.

Hayat ayaklarının altından kayıyor. Yalpalıyorsun. Başın dönüyor. Zemin un ufak oluyor. Gökyüzündeki güneşe ve göğün maviliğine karşın duyguların griye dönmüş. Kalbine bulutlar toplanıyor. Boğazın sıkışıyor. Daralıyorsun. Çatlayacak kadar sıkışıyorsun. Boşalman gerek. Bir şekilde insanın içindeki basınç düşmeli. Dayanamıyorsun. Ağlıyorsun. Kalbindeki bulutlar gözyaşı sağıyor.

Ağlıyorsun. Ağlayabiliyorsun. Farkettin mi? Ruhundaki acılar kristalize oluyor. Gözyaşı oluyor. Hava kitlesinin soğuğa maruz kaldığında yağmura dönüşmesi gibi. Ruhun üşüyor. Titriyorsun. Çıplaksın. Korunmasızsın. Kendini koruyamıyorsun. Ruhun yardım edemiyor sana. Kalbin yardım edemiyor sana. Hep birlikte ağlıyorsunuz. Kalbin için de kendin için de ağlıyorsun.
Aç bir kedi görüyorsun. Aç bir çocuk dikkatini çekiyor. Yetim bir çocuk kalbine dokunuyor. Sararan yapraklar kalbini delip geçiyor. Özlüyorsun. Buram buram özlüyorsun. Ağlıyorsun.

Ağladıkça...

Kalbin delik deşik. Herşey seni yaralayabiliyor. Ne kadar naziksin. Ne kadar kırılgansın. Çünkü insansın.

Ağlıyorsun. Yorgunsun. Yaşamaktan yorgunsun. En çok gönül yorgunusun.. Yaşadıkların kalbinin tabanına birikti. Belki çok şey yaşamadın. Ama çok ağır şeyler yaşadın. Kalbini deliyor sanki yaşadıkların. Ağlıyorsun. Kalbini yıkıyorsun. Biraz da olsa gevşiyorsun.
Ölüm meleği şu an gelse itiraz etmeyeceksin. Dünyanın içindesin. Ama dünyadan soğumuşsun. Gitmek istiyorsun. Öteye geçmek istiyorsun. Ağlıyorsun. Neye mi? Herşeye. Herşey üstüne üstüne geliyor sanki. Çaresizsin. Boşluktasın. Hayattasın ama hayatta olduğunu hissedemiyorsun.

Dur. Ağladığın için zayıf olduğunu mu söylüyorsun? Sakın söyleme bunu. Lütfen söyleme. Hadi geri al sözünü. Çünkü insansın. İşte bu yüzden meleklerden üstünsün. Çünkü melekler gözyaşı dökemez. Çünkü meleklerin kalbi delik deşik olamaz. Çünkü melekler gönül yorgunluğu nedir bilemezler.

Ağlayan insanlara üzülmüyorum biliyor musun? Ağlayan bir insan gördüğümden “neden ağlıyorsun, ağlama, güçlü olmalısın” demeyi çok uzun yıllar önce terkettim. Ağlayan bir insan görsem gözyaşlarını silmek için bir mendil uzatmak geçer içimden. Bu bana dünyanın en kutsal davranışlarından biri gibi gelir. Çok yıllar önce ruhumun keskin bir acıyla üşüdüğü bir anda en sevgili arkadaşımın bana sarılıp cebindeki mendili gözyaşlarımı silmek için verdiği gibi. O mendil kağıttan değil bezden gri renkli bir mendildi. Hayatta en sevdiğim şeylerden biri nedir biliyor musun? Ağlayan bir insana mendil uzatmak. Eğer sen ağlarken sana mendil uzatacak biri yoksa, bu sen olmalısın.

Ağlayabiliyorsun. Ne kadar güçlüsün. Meleklerden bile üstünsün...

Mustafa ULUSOY

Tükeniyorum...

Yavaş yavaş tükeniyorum. Zaman geçmek bilmiyor. Her geçen saniye daha da tükendiğimi hissediyorum. Aklım ve kalbim boşlukta kalmış gibi. Ne bir şey hissedebiliyorum, ne de düşünebiliyorum.

Bir yardım bekliyor gönlüm, bir inşirah istiyor. Bakışlarım insanlara anlamsız geliyor sanırım. Kimse duymuyor beni, kimse sormuyor halimi. Küsüyorum herşeye sırf bu yüzden, kendime sokuluyorum. Ahhh, bir de gözyaşlarım aksa... Aksa rahatlayacağım, içimdeki sıkıntıyı boşaltacağım biliyorum. Ağlayamıyorum...

Acizliğimi iliklerime kadar hissediyorum. Kendimi oradan oraya savuruyor, çırpındıkça daha çok batıyorum. Acı çekerken ne söylediklerimin ne de yaptıklarımın hiç bir işe yaramadığını görüyor, daha çok acı çekiyorum. Fasit bir dairenin içerisindeyim. Aslında çözümünü biliyorum, sürekli dua ediyorum. Rabbim inşallah bu karanlıklardan çıkartır.

Yalnızlığımı yalnız bir şekilde yudumluyorum...