Yeniden Sen...

Bu müzik aldı götürdü beni… Dün geceden beri karamsarlık rüzgarında savrulurken üstüne kemanın insanı kendinden alan müziği gelince dağıldım… Çalan kişiye maşallah, kemanı ağlatıyor resmen, aynı benim yaşadığım hüzünden dolayı gözlerimin dolması gibi...

Rabbimin gönlüme düşürdüğü sevgili kulu facebookda dün gece paylaştığı videoda “acı tebessüm & yaşanmamışlıkların üstüne :(( ” etiketini koymuş ya, bir de değiştirdiği profil resmine “yine karmakarışığım…” yazmış ya… Yanıyorum… Yanıyor ve eriyorum…

Ne kadar zor imiş meğer insanın sevdiğine bir an kadar yakın, bir asır kadar uzak olması… Bir yanım tüm şefkatiyle sarıp sarmalamak, yaralarına merhem olmayı isterken, diğer yanım bu kadar sıkıntı çekiyorsa, kendini zorluyorsa sevmek için hiç eza çektirme, bu ilişkiyi bitirip git, acıyı çeken sen ol diyor. Acı çekmesine, sıkıntılar içerisinde bunalmasına dayanamıyorum. Hele de benim yüzümden… Az buçuk tahmin edebiliyorum yaşadığı çelişkili duyguları… Zorlamaya hiç gerek yok bu kadar acı çekiyorsa, daha fazla acı çektirmemek için hayatından çık git derken içimdeki ses, yine kör nefsimin oyununa mı geliyorum, aceleci mi davranıyorum soruları beni durdurmakta… Araftayım… Belki de bahsettiğim yazılar benimle alakalı değildir, belki de benimle alakalıdır. Bilemiyorum, en doğrusunu Rabbim bilir…

Yalnız şunu fark ettim ki hayatımın her anında o var, aldığım ve verdiğim her nefeste… Onu düşünmeden bir anım geçmiyor. Hayatımın iki boyutluysa şayet, ikinci boyutunda o var. Gün boyu aklımda, işyerinde ya da dışarıda birileri konuşurken, iş yaparken sürekli benimle beraber… Söylediğim cümlelerin içinde, yazdığım resmi yazıların içinde, telefonla konuşurken telefonumun içinde… Hücrelerime dolmuş durumda sanki… Sanki her yanımdan nur yağıyor, her nefesimle beraber içime nur girip, nur çıkıyor. Nur oldum bütünüyle… Bu derece hayatımın içerisinde olması ve benimle beraber bulunmasından şikayetim yok, Rabbim gönlümü de Sen bilirsin. Ki bir aşk uğruna Seni unutanlardan değilim, hamdolsun sana kainatın zerreleri adedince. Senin adına sevme, Senin adına bir yuva kurma derdindeyim. Eğer gafil olup da Seni unutacaksam bu sevdadan dolayı bırak yanayım, bırak biteyim ama bu aşkı nasip eyleme bana…

O, bu derece hayatımın içinde olduğunun farkında mıdır acaba? Yaptığı her paylaşımdan, yazdığı her yazıdan bir anlam çıkarmaya çalıştığımı bilse acaba ne hissederdi? Muhtemelen takip edilmenin getirdiği bir tedirginlikle beraber bir endişe… Tedirginlik ve endişeyi de ona yaşatmaya hakkım yok. Zordur bilirim insanın söyleyeceği sözü, yazacağı yazıyı başka birinin onu okuduğunu düşünerek yazması. Hele de kendi düşündüğünden, anlatmak istediğinden farklı bir anlam çıkarıldığını görünce… En büyük korkularımdan biridir; a demek isterken b anlaşılmak… Ya da o cümleyi söylerken veya yazıyı yazarken hiç aklımda olmayan, kastetmek aklımın ucundan bile geçmeyen alakasız birinin söylediğim sözden, yazdığım yazıdan havadan nem kapar gibi kendi üzerine alınması… İnsan kilitleniyor, bir hapishaneye düşüyor sanki, özgürce ifade edilecekken duygu ve düşünceler, bir elekten geçirme lüzumu hasıl oluyor. İnşallah farkında değildir bu durumun, bu tedirginliği yaşamasına sebep olmak istemiyorum.

Ve ben bu satırları yazarken şimdi yine bir yazı paylaşıma açtı “bir misafirliğe gitsem, bana temiz bir yatak yapsalar. Herşeyi, adımı bile unutup uyusam...” Unutmak istediği ben miyim acaba? Her şeyi dediğine göre, adını bile unutmak istediğine göre ben de unutulmak istenenlerin listesine dahilim… Sorular… Sorular… Üstelik cevapsız sorular… Oysa iki gün önce kainata sığamıyordum; Erzurum’u sormuş olması, profil resmimi spor giyimin bana daha çok yakıştığını belirterek değiştirmemi istemesi havalara uçmama yetmişti. Umutlanmıştım, bu evliliğin olabilirliğine dair. Oysa bugün… Kanıyorum sadece, her şeyi ardımda bırakıp gitmek arzusu var…

Bütün bu zıt duyguları yaratan Rabbime hamdolsun. Rabbim beni Sana teslim olanlardan, hükmüne razı olanlardan eyle, tercihlerimi ve kararlarımı nefsimin ve şeytanın eline bırakma, beni onların elinde oyuncak etme, kararlarımı Sen’in istediğin istikamette alabilmeyi lutfeyle, gönlüme bir inşirah nasip eyle…