30 Haziran 2010 Çarşamba

Saliha Bir Hanım Olmak...

Sâliha bir hanım olmak; incelik ister, fedâkarlık ister.
Gönlündeki deryâyı coşturup inciler devşirmek gerek. Sevmek gerek hanımlığı, anneliği…
Merhametli olmaya baş koymak, gönül tasınla bütün âleme serin, berrak bir yağmur olup kupkuru toprakları münbit hâle getirmek kolay değildir, elbet…
Hazret-i Âmine’lik rûhuna bürüneceksin önce…
Kimdir Âmine? Ne demektir Âminelik rûhu?
Emâneti en iyi taşıyan demek. Hâmil olduğun yükün “emanet” olduğunu bilip, rûhun bu yük altında ezilecek, dokuz ay çile çekeceksin…
Dilinden geçen zikri yüreğinde hissedeceksin ki, ardından insanlığa numûne olacak bir “sadaka-i câriye” bırakabilesin.
Sonra Hazret-i Hacer olup teslimiyet bağrından zemzem akıtmak… Yanacaksın, koşacaksın, ağlayıp O’na dayanacaksın ki, zemzemler fışkırsın, kurak yüreklerden…

* * *

İki gözümün ışığı!

İçinde, kıpırdanan yavrunu ilk hissettiğin andan itibaren bir merhamet kaplar hücrelerini…
İşte o zaman Allâh’a şükredeceksin, Peygamberlerin en fârik vasfı olan “merhamet”ten sana da bir pay verildiği için…
Yavrucuğum, insanın en büyük ihtiyacı “rûh gıdası”dır.
Onun ilk kıpırdanmalarına salevât-ı şerîfelerle karşılık vereceksin.
Sen fark etmesen de o seni duyar ve hisseder.
Öyleyse ilk duyduğu, Allâh’ın kelâmı, Peygamber Efendimiz’e sunmuş olduğun duân olsun.
Dokuz aylık çile çabuk geçmez, geceleri yatamadığın zaman kıyâma dur ki, Rabbinin huzurunda durmayı öğrensin…
Gözyaşı dök ki, merhameti öğrensin, ümmet-i Muhammed’e duâ ve infâk et ki cömertliği öğrensin…
Ağzından haram lokma girmesin, yavrum! Helâl lokmayı tanısın ki, harama uzanmasın.
Tatlı dilli ol ki, kötü konuşmasın.
Secdelerini çoğalt ki, Rabbinin karşısında hiçlik ve tevâzuya bürünsün.
Mahlûkata gönlünü aç ki, sevgiyi ve muhabbeti öğrensin…

Sancılar sana kıyâmetin dehşetini hatırlatır, belki.
İşte o zaman anacığını anlayacaksın.
İşte o zaman “cennetin anaların ayakları altında olduğunu” öğreneceksin.
Dişlerin birbirine kenetlenince, ölümün varlığını tadacaksın.
Yavrunu kucağına alınca, dünyanın “gurbet” olduğunu ve konuşmanın zevkini tatmak için bu dünyada bedel ödemek gerektiğini öğreneceksin.
Ona sütünü, Yâsin-i Şerif’lerle verirken; dünyadaki en güzel şeyin, insanlara “Allâh için kendinden koparıp vermek” olduğunu hissedeceksin.
Geceleri herkes uyurken, onun seni ağlayarak çağırmasına zevkle koşup gideceksin.
İşte o ân, Rabbini de gerçek mânâda sevdiğinde, teheccüde kalkmanın senin için bir yük olmadığını anlayacaksın.
Onu hasta ve ateşler içinde görünce “hiçliğini” ve “çaresizliğini” görüp Allâh’a îmânın kat be kat artacak…
Ona sünnet-i seniyye ile yaşamayı öğret ki, Rasûlullâh -sallallâhu aleyhi ve sellem-’e hayran olup, onu taklid etsin. Öğretmezsen ilerde kim olduğu belirsiz kimseleri taklide başlar, onlara hayran kalır, sen de mes’ul olursun.
Onunla mübarek gün ve geceleri zevk ve heyecan içinde yaşa ki, gayr-i Müslimlere ve onların eğlencelerine hayran kalmasın. Bayramını bilip, gerçek bayramı olan kıyâmet sabahı için hazırlansın.
Ona Kur’ân-ı Kerim’i çok iyi anlatmalısın. Her bir sûre, onun gönlüne iniyormuş gibi hissetsin ki, yaşantısıyla “canlı bir Kur’ân” olsun.
Hâfızlığı sevdir, ona âşık olsun ki, dilinde şarkı-türkü olmasın. Boş satırların hamalı olmasın…
Kur’ân-ı Kerîm kültürüyle aydınlanırsa iki dünyası da pürnûr olur.
İşte o zaman, tıpkı şimdi benim olduğu gibi seni de kabirde nûrdan taçlarla taçlandırıp cennet elbiseleriyle nûrlandırırlar…

Hedefini unutma kızım, hedefin sâliha bir hanım, sâliha bir ana olmaktır.

Ayşe DENİZ

P.S. Rabbim, iki üç gündür gönlümü tecellilerinle, güzel kulunun paylaşımlarını, mesajlarını, sohbetini vesile kılarak şenlendiren Sensin, sevdiren ve sevindiren de Sensin ey Gönüllerin Sahibi, edep timsali saliha kulun ile hakkımızda hayırlı olanı lutfeyle..

27 Haziran 2010 Pazar

Beklemek...

Hasret yüklü gemilerim yollarını bulamadı. Ben Leyla’nın cisminde taşıdığım mecnun kalbi ile bir başına kalıverdim aşk diyarinda.
Ne gemilerimi indireceğim sahillerim oldu, ne de karadan yüzdürebilecek cesaretim.
Aşk bitti. Toprak oldu bakışlarımda ki umut.

Kalmak, gitmekten vazgeçmektir derdi atam.
Ben ne gitmeyi becerebiliyorum topraklarından ne de yaşamayı senin kurallarına göre.

Her şey bir tebessümünde gizli kalıyor bazen.
Züleyha’ nin gülümsemesi kadar sıcak, Yusuf’un duruşu kadar soğuk.
Aşk sana da bana da ne uzak sevgili.

Şimdi sükut limanlarına demirledim gemilerimi.
Sadece bekliyorum.
Günesin doğuşunu nasıl beklerse yüce dağlar, yağmurun yağışını nasıl beklerse çiçekler, öylece hasret gemilerimi aşk denizine indireceğin anı bekliyorum.

(Ç)alıntı

25 Haziran 2010 Cuma

Yeniden Sen...



Bu müzik aldı götürdü beni… Dün geceden beri karamsarlık rüzgarında savrulurken üstüne kemanın insanı kendinden alan müziği gelince dağıldım… Çalan kişiye maşallah, kemanı ağlatıyor resmen, aynı benim yaşadığım hüzünden dolayı gözlerimin dolması gibi...

Rabbimin gönlüme düşürdüğü sevgili kulu facebookda dün gece paylaştığı videoda “acı tebessüm & yaşanmamışlıkların üstüne :(( ” etiketini koymuş ya, bir de değiştirdiği profil resmine “yine karmakarışığım…” yazmış ya… Yanıyorum… Yanıyor ve eriyorum…

Ne kadar zor imiş meğer insanın sevdiğine bir an kadar yakın, bir asır kadar uzak olması… Bir yanım tüm şefkatiyle sarıp sarmalamak, yaralarına merhem olmayı isterken, diğer yanım bu kadar sıkıntı çekiyorsa, kendini zorluyorsa sevmek için hiç eza çektirme, bu ilişkiyi bitirip git, acıyı çeken sen ol diyor. Acı çekmesine, sıkıntılar içerisinde bunalmasına dayanamıyorum. Hele de benim yüzümden… Az buçuk tahmin edebiliyorum yaşadığı çelişkili duyguları… Zorlamaya hiç gerek yok bu kadar acı çekiyorsa, daha fazla acı çektirmemek için hayatından çık git derken içimdeki ses, yine kör nefsimin oyununa mı geliyorum, aceleci mi davranıyorum soruları beni durdurmakta… Araftayım… Belki de bahsettiğim yazılar benimle alakalı değildir, belki de benimle alakalıdır. Bilemiyorum, en doğrusunu Rabbim bilir…

Yalnız şunu fark ettim ki hayatımın her anında o var, aldığım ve verdiğim her nefeste… Onu düşünmeden bir anım geçmiyor. Hayatımın iki boyutluysa şayet, ikinci boyutunda o var. Gün boyu aklımda, işyerinde ya da dışarıda birileri konuşurken, iş yaparken sürekli benimle beraber… Söylediğim cümlelerin içinde, yazdığım resmi yazıların içinde, telefonla konuşurken telefonumun içinde… Hücrelerime dolmuş durumda sanki… Sanki her yanımdan nur yağıyor, her nefesimle beraber içime nur girip, nur çıkıyor. Nur oldum bütünüyle… Bu derece hayatımın içerisinde olması ve benimle beraber bulunmasından şikayetim yok, Rabbim gönlümü de Sen bilirsin. Ki bir aşk uğruna Seni unutanlardan değilim, hamdolsun sana kainatın zerreleri adedince. Senin adına sevme, Senin adına bir yuva kurma derdindeyim. Eğer gafil olup da Seni unutacaksam bu sevdadan dolayı bırak yanayım, bırak biteyim ama bu aşkı nasip eyleme bana…

O, bu derece hayatımın içinde olduğunun farkında mıdır acaba? Yaptığı her paylaşımdan, yazdığı her yazıdan bir anlam çıkarmaya çalıştığımı bilse acaba ne hissederdi? Muhtemelen takip edilmenin getirdiği bir tedirginlikle beraber bir endişe… Tedirginlik ve endişeyi de ona yaşatmaya hakkım yok. Zordur bilirim insanın söyleyeceği sözü, yazacağı yazıyı başka birinin onu okuduğunu düşünerek yazması. Hele de kendi düşündüğünden, anlatmak istediğinden farklı bir anlam çıkarıldığını görünce… En büyük korkularımdan biridir; a demek isterken b anlaşılmak… Ya da o cümleyi söylerken veya yazıyı yazarken hiç aklımda olmayan, kastetmek aklımın ucundan bile geçmeyen alakasız birinin söylediğim sözden, yazdığım yazıdan havadan nem kapar gibi kendi üzerine alınması… İnsan kilitleniyor, bir hapishaneye düşüyor sanki, özgürce ifade edilecekken duygu ve düşünceler, bir elekten geçirme lüzumu hasıl oluyor. İnşallah farkında değildir bu durumun, bu tedirginliği yaşamasına sebep olmak istemiyorum.

Ve ben bu satırları yazarken şimdi yine bir yazı paylaşıma açtı “bir misafirliğe gitsem, bana temiz bir yatak yapsalar. Herşeyi, adımı bile unutup uyusam...” Unutmak istediği ben miyim acaba? Her şeyi dediğine göre, adını bile unutmak istediğine göre ben de unutulmak istenenlerin listesine dahilim… Sorular… Sorular… Üstelik cevapsız sorular… Oysa iki gün önce kainata sığamıyordum; Erzurum’u sormuş olması, profil resmimi spor giyimin bana daha çok yakıştığını belirterek değiştirmemi istemesi havalara uçmama yetmişti. Umutlanmıştım, bu evliliğin olabilirliğine dair. Oysa bugün… Kanıyorum sadece, her şeyi ardımda bırakıp gitmek arzusu var…

Bütün bu zıt duyguları yaratan Rabbime hamdolsun. Rabbim beni Sana teslim olanlardan, hükmüne razı olanlardan eyle, tercihlerimi ve kararlarımı nefsimin ve şeytanın eline bırakma, beni onların elinde oyuncak etme, kararlarımı Sen’in istediğin istikamette alabilmeyi lutfeyle, gönlüme bir inşirah nasip eyle…

24 Haziran 2010 Perşembe

Yine Sen...

Karanlıklar vadisinde kalbim, bir kibrit yakmanı beklerim.
Neresindeyim bu hayatın ve senin kalbinde miyim?
Alır beni bu esen düşünce rüzgarı ve iklimlerim yokluğunda acıtır ve üşütür içimi…
Bu çırpınışlarda daralır yüreğim.
Yine de sevmeni beklerim.
Ve sen…
Tutsan ellerimden…
“Bekle” desen ve bekleyecek kadar yüreğime su serpsen…
İçime baksan ve titrese tüm benliğim taa ki son nefesime kadar…
“Sabret” desen ve sabredecek kadar sadrıma huzur versen…
Sonra değişse tebessümlerim…
Bir hikayesi olsa çilelerimin…
Kalbimin kilidini tek bakışınla kırsan!...
Sevginin derinlerinde yalnız seninle kaybolsam…
Bir yangın bu kadar mı güzel olur şimdi?..

(Ç) alıntı...

23 Haziran 2010 Çarşamba

Sen...

21 Haziran 2010 Pazartesi

Yusuf Olmaksa Muradın...

Gel...

Gel Ey Gül - i Rana...
Kerem kıl, tesellim ol...
Bir gelişle gel, düşte gel, hayalde gel...
Ve ıtır, ıtır güllerinle gel...
Gül dikilsin yeniden toprağıma...
Bütün sevdiklerimi fedaya hazırım...
Vücudumun şehrine düştü velvele,
Avucumda hep dikenler...
Kanıyor... Kanıyor...

17 Haziran 2010 Perşembe

Hamdolsun Alemlerin Rabbine...


Elhamdulillahi Rabbil Alemin. Hamd ancak Sana mahsustur Rabbim, Sana sonsuz hamd ü senalar olsun. Güzel kulunun davranışı ile alakalı kuruntularımı boşa çıkardın Rabbim, hamdolsun. Beni nefsimin eline bırakmadın, aceleci davranmama müsaade etmedin, hamdolsun Sana. Sevmek bu sanırım Rabbim, sevdiğinin her hareketini manalandırmaya çalışmak, her anında onun olması... Belki de ben çok alıngan oldum, olumsuz düşünmeye başladım. Beni nefsimin eline bırakma ya Rabbi. Sana teslim olanlardan eyle... Güzel kulun ile alakalı olarak da hakkımızda hayırlısını lutfeyle...

16 Haziran 2010 Çarşamba

Keşke...

Ey gönüllere her an yüzlerce pencere açan Allah'ım, bu kadar zıt duyguları yaşamak yoruyor beni. Akşam saatlerinde yaşadığım acı, edep timsali kulunun attığım sitem mesajına telefon açarak cevap vermesiyle sevince dönüştü. Benim cesaret edip de yapamadığımı kulun yaptı, ilk defa sesini duydum, havalarda uçtum. Şimdi ise yine acıya garkoldum; üç aylar vesilesi ile facebook hesabını kapattığını ifade eden güzel kulunun, facebook hesabını açtığını görmem yetti yüreğimin kanamasına. Arkadaşlarının listesinden beni çıkarmasına bakılırsa benimle görüşmek istemiyormuş demek. Keşke Rabbim bunu açık yüreklilikle ifade edebilseydi, keşke bu şekilde davranmasaydı. Facebooktan gönderdiğim en son mesajda da ona belirtmiştim Rabbim, herşeyin senin "OL" emrine baktığını ve benim bu noktada Sana teslim olanlardan olduğumu. Ve insanın hayatının her anında bir tercih yapmak durumunda bulunduğunu, Senin bu tercihlere göre yarattığını... Ve insanın yapmış olduğu tercihlerin sorumluluğunu alması gerektiğini... Ben bir tercihte bulunmuştum Ya Rahman, iki ay bekleyecektim, yüzyüze görüşmemizden sonra onun kararına göre ya tamam ya devam diyecektim. İçimi sen biliyorsun Ya Rahim, onun iç güzelliğine vurgun olduğumu, yoğun bir tempo ile çalışırken her anımda onun olduğundan Sen haberdarsın. Ne düşüneceğimi ne söyleyeceğimi şaşırdım ya Kerim. Güzel kulun zahire takıldı deyip noktalamam mı lazım? Simaen ve fiziksel görüntümle alakalı bir sıkıntı yaşadığının farkındaydım Rabbim. Hatta, içimi sen biliyorsun ya, benim için bu kadar sıkıntı çekmenize gerek yok, olmayacak diye düşünüyorsanız ben çekileyim hayatınızdan diye teklifte de bulunacaktım iki gün önce; "Yüreğim Islaktır benim Kuytularda ağlamaktan Ve hafif uçuktur rengi Kurusun Diye kaç kez Güneşe asılmaktan... " dizelerini görünce. Ne düşüneceğimi bimiyorum Ya Rahman, kanıyor yaralarım. Yaralıların gizli açık bütün yaralarını saran sarmalayan tabip Sensin, benim yaralarım da kanıyor Ya Şafii. Medet Ya Rab... Rabbim beni nefsimin eline bırakma, acele karar vermekten ve tercih yapmaktan muhafaza eyle. Hz. İbrahim gibi sana teslim olamasam da gülşene çevir yangınlarımı...

14 Haziran 2010 Pazartesi

Aşktır Bana Senden Gelen...

13 Haziran 2010 Pazar

Tutmayana Aşk Olsun...

Tenine dokunabilmek mi..?
Haşa..! Gözüm göz menziline girsin yeter..!
Hadi düş düşlerime..
Tutmayana aşk olsun...

-Sunay AKIN-

11 Haziran 2010 Cuma

Özlem...



Özlediğin, gidip göremediğindir;
ama, gidip görmek istediğin

Özlem, gidip görememendir; ama
gidip görmek istemen

Özlediğin, gidip görmek istediğin-
ama gidip göremediğin

Özlem, gidip görmek istemen-
ama, gidememen, görememen;
gene de, istemen..

( ORUÇ ARUOBA )

9 Haziran 2010 Çarşamba

Haberin Var mı?..



Yıllar yılı gizliyorum
Hep içimde saklıyorum
Kimselere diyemiyorum

Gizlediğim aşkımsın sen
Sakladığım sevdamsın sen
Gönlümdeki büyük sırsın sen

Haberin var mı?
Seni çok sevdiğimden
Haberin var mı?
Yüreğimin sesinden

Bir dua gibi
Bir dilek gibi
Gizliyorum senin sevgini

Aaaahhhh...
Yaşadığım hayalleri
Gündüzleri, geceleri
Kimse vereyim bu sevgimi?

Diyemiyorum.. Diyemiyorum..
Kimselere diyemiyorum...
Diyemiyorum.. Diyemiyorum..
Hep içimde gizliyorum..

8 Haziran 2010 Salı

Korkmuyorum Seni Sevmekten...

Kaçmaya çalıştığın gerçek,
Birgün karşına çıkacak.
Ve işte o gün
Kaçacak yerin olmayacak.
Ben senin varlığını seviyorum,
Yokluğunu seviyorum
Sana ulaşamadığım dakikalarda.
Seni duymayı
Seni özlemeyi
Hiç görmesem bile seninle olmayı seviyorum.
Hiç korkmuyorum seni sevmekten.
Senin gülüşünü seviyorum.
Her bana bakışında
Gözlerinede okuduğum o duyguyu
Gözlerindeki gözlerimi seviyorum.
Gönlünü seviyorum
Özünü seviyorum senin
Dudaklarındaki sözlerimi seviyorum
Yine de korkmuyorum seni sevmekten.
Ben sendeki o sıcaklığı
Sana olan uzaklığı seviyorum.
Yanaklarından akan göz yaşlarını
En çok, dağınık olduğunda saçlarını
Beni arayan ellerini seviyorum.
Yalnızlığımı seviyorum sebebi sensen
Ayrılığını seviyorum,
En çok yalnız kaldığımda
Beni bulan gönlünü seviyorum.
Ben en çok senin bana olan
Sevgini seviyorum.
İçimden haykırmak geliyor.
Dünyaya sığdıramadığım seni
Kalbime sığdırmak geliyor.
Ağlamak geliyor seni görmezsem
Özlemek geçiyor içimden seni
Sevmek geçiyor.
İçimden sana doğru giden
Bin bir türlü yol geçiyor.
İçimden sen mutlu olacaksan
Ölmek bile geçiyor gülüm.
Yine de korkmuyorum seni sevmekten.
Ben yalnızca seni seviyorum,
Ne o muhteşem güzelliğin
Ne kalbimdeki özelliğin
Ne de sevdiğim için değil,
Seni yalnızca sen olduğun için,
Ruhun için
Kalbin için
Aklın ve sevgin için seviyorum seni.
Ben seni en çok kendim için seviyorum
Belki de ilk defa bencil oluşumu
Sana borçlu olduğum için.
Seni her şey için seviyorum.
Ve sahip olmadığım
Hiçbir şey için.
Yine de korkmuyorum seni sevmekten.
Her dakika seninle olmayı seviyorum.
Gözlerimi her açtığımda
Aklıma gelişini seviyorum.
Her gece uyumadan önce
Seni sevdiğim aklıma gelince
Sensiz uyumayı bile seviyorum
Uyumadan önce seni düşününce.
Ben seni en çok
Umutsuzluğumda beni bulduğun için seviyorum.
Yine de korkmuyorum seni sevmekten.
Ben seni bu şehirde olduğun için değil
Benimle aynı toprağa ayak bastığın için
Benimle aynı gökyüzünü paylaştığın için seviyorum.
Geceleri benim yüzüme vuran ay ışığı
Senin de gözlerine vurduğu için seviyorum.
Benim kemiklerimi ısıtan yaz güneşi
Sana da sıcaklık veriyor diye seviyorum seni.
Beş bin yaşındaki bu dünyada
Benimle aynı zamanı paylaştığın için seviyorum.
Ben seni benimle yaşadığın için
Benden hiç gitmediğin için seviyorum
Beni hiç terketmediğin için.
Ellerini seviyorum tanrıya açıldığında
Kalbini seviyorum kapıları açıldığında
Ve gözlerini seviyorum
Her karşımda kapanıp açıldığında.
Bana baktığında
İçimde yakaladığın coşkumu seviyorum,
Her bana baktığında
Seni sevdiğimi hatırlamayı seviyorum.
Yine de korkmuyorum seni sevmekten.
Her kibrit çaktığımda
Alevin içinde seni görmeyi seviyorum.
Her sigara yaktığımda
Dumanın şeklinde seni görmeyi seviyorum.
Her bana baktığında
O kadar çok seviyorum ki seni sevmeyi
Yalnızca sen olduğun için hayatımda
Kendimi bile seviyorum
Sen olunca aklımda.
Kalbimi seviyorum seni seviyor diye
Gözlerimi seviyorum seni görüyor diye.
Ruhumu seviyorum, seni ruhuna
Bu kadar yakın diye.
Varlığımı seviyorum,
Sırf sana borçlu olduğum için
Mutluğumu seviyorum.
Gülümsememi seviyorum seni düşününce
Ayakta kalışımı seviyorum sebebi sen olunca
Yine de korkmuyorum seni sevmekten.
Ben sana olan sevgimi yazan
Kalemimi seviyorum.
Senin adını yazdığım kağıdı seviyorum.
Sana olan sevgime benzettiğim
Her sevgiyi seviyorum.
Bana seni hatırlatan herşeyi
Sana giden yolları seviyorum.
O kadar çok seviyorum ki seni
Seni kaybetmek korkusunu bile,
İçinde yalnızca, sen olduğun için
Sana karşı duyduğum bir duygu olduğu için
Korkumun sebebinde sen olduğun için seviyorum.
Yine de korkmuyorum seni sevmekten.
Yine de korkmuyorum seni sevmekten.
Seni seviyorum.

Mehmet Yunus AYTEK

İkbal Gürpınar ve Talha Bora Öge yorumuyla dinlemek için;

http://www.dailymotion.com/video/x7v9qb_talha-bora-oge-ykbal-gurpinar-korkm_music

İçim İçime Sığmıyor...

Ey gönüllere her an yüzlerce pencere açan, kalpleri evirip çeviren Rabbim! Yine kapına geldim. Senin kapından başka kapı bilmedim, kasırgaların koptuğu çalkantılı dönemlerimde Senden başka sığınacak liman aramadım, şimdi de sevinçten uçarken kapını çalıyorum. Yalnız Sana güvendim, yalnız Sana derdimi açtım. İki gündür gönlümü sevinç ve neşeden coşturan Sensin, önceki bir mesaj ile dipsiz kuyulara düşerken iki gün önce gelen başka bir mesaj ile dünyaya sığdırmayan da yine Sen. Hamd ancak Sana mahsustur.

İki gündür yarattığın kainata sığamıyorum Rabbim, bir heyecan dalgası sardı ki içimi hala daha dinmedi. Bulutların üzerinde uçuyorum Allah’ım, sığamıyorum hiçbir yere. Gönlüm kaynayıp duruyor, akmak istiyor o güzel kulunun kalbine. Lakin bu sevdayı tüketmekten korkarak geri planda kalmaya çalışıyorum. Ona, o haya timsali kuluna karşı dilim lal oluyor. Değil mi ki Sen her halime vakıfsın, ey Alim benim bu suskunluğumu da bilirsin. İçimi yakan bu sessizliğimin içinde Sana yönelen dualarım Senden habersiz değildir. Sevdiğin ve bana sevdirdiğin o edeb abidesi kulunun yanında olmak, bir mail ya da bir sms’le halini ve hatırını sormak, hayatı paylaşmak, Sana yönelen, Seni anlatan Muhabbetullah sohbetleriyle onunla birlikte Hakka’l Yakin yolunun yolcusu olmak ve Sana varmayı istiyorum. Nazargah-ı İlahin olan kalbimin bir köşesinde, Senin adına ve rızan dahilinde, onun sevgisiyle bir tohum halindeki umut çiçeğimi büyütmeyi diliyorum Senden. Yüreğimde çağlayıp duran o kadar çok şey var ki, fakat susmayı ve beklemeyi tercih ediyorum. Ey beni benden iyi bilen, en gizli sırlarıma muttali olan Rabbim, ya Vedud, vekilim Sensin, gönlümde çağlayan duygu ve düşüncelerimi Sen ilet o iffetli kulunun yüreğine.

Rabbim! Hakkımızda hayırlı olanı lutfeyle, bizi nefsimizin eline bırakma, Sana teslim olanlardan eyle…

7 Haziran 2010 Pazartesi

Edeb ve Haya Timsaline... Sevdiren ve sevindiren Allah'a hamdolsun...


Heyben acıyla dolar da; nefes alamazsan,

Gel! Huzur bulacağın kıyılarım senindir.

Umutların solar kurur da; su bulamazsan,

Beraber sulayalım, gözyaşlarım senindir.

Yalnızlık hep koynunda, bir türlü atamazsan

Anahtar her zamanki yerde; evim senindir.

Derin bir düşe düşersen; bir el bulamazsan,

Yanındayım ben! Tut elimi; elim senindir.

Siyah beyaz olurda hayat; renk katamazsan,

Gök kuşağın olurum. Tüm Renklerim senindir.

Aylar hep Eylül olur; nisanı bulamazsan,

Tarlam dolu dolu! Kır çiçeklerim senindir.

Rahatlamak isteyip kimseye kızamazsan,

Kopar yırt! sararmış şiir notlarım senindir.

Fırtınaya tutulur; bir liman bulamazsan,

Demir at sineme ey can! Koylarım senindir.

Kanadın kırılırda; maviye uçamazsan,

Ne güne duruyor al! Kanatlarım senindir.

Çaresiz çilelere; bir umut bulamazsan,

Kendime etmediğim; dualarım senindir.

Ey Can,

Yanım senindir

Yarım senindir,

Canım senindir…!

(Mehmet Orhan DURDU)

6 Haziran 2010 Pazar

Kum Saati...


Ben bir kum saatiyim ve sen kum taneleri,
Seninle biriktiriyorum içimde seneleri...

Hamd...


Şükürler olsun en çok sevilmeye layık, TEK olana..

Şükürler olsun gönlüme edep timsali kulunun sevgisini yerleştiren, BİR olana..

Allah'ım sana her an yoktan var ettiğin kainatın zerreleri adedince hamdolsun...

4 Haziran 2010 Cuma

Derdime Vakıf Değil Canan...



Derdime vâkıf değil cânân beni handân bilir

Hakkı vardır şâd olanlar herkesi şâdân bilir

Söylesem tesiri yok sussam gönül râzı değil

Çektiğim âlâmı bir ben bir de Allah'ım bilir.

1 Haziran 2010 Salı

Sükûnet...

Ey hüznüme şahit gece...
Susmuş gemilerin çekildiği sakin limanlardan biriyim,
İçimde fırtınalar kopar, suretimde sükûnet var...

Acıların da kendine has bir tadı var… Gönlümü yaksa da, acıları seviyorum!.. Yaşam, zıtlıkların birbirini tamamladığı bir tablo!.. İyi ve hoş olan şeylerin kıymetini anlamayı bize armağan eden, kötü olan her şeye teşekkürü bir borç biliyorum!.. Geceyi yaratan ve bize güneşi özlettiren, dertlerle bize sabrı öğreten ve sonra da ruhumuza billur billur huzuru akıtan Allah’a hamdolsun…



Blogger Templates by OurBlogTemplates.com 2008