Beklemek...

Hasret yüklü gemilerim yollarını bulamadı. Ben Leyla’nın cisminde taşıdığım mecnun kalbi ile bir başına kalıverdim aşk diyarinda.
Ne gemilerimi indireceğim sahillerim oldu, ne de karadan yüzdürebilecek cesaretim.
Aşk bitti. Toprak oldu bakışlarımda ki umut.

Kalmak, gitmekten vazgeçmektir derdi atam.
Ben ne gitmeyi becerebiliyorum topraklarından ne de yaşamayı senin kurallarına göre.

Her şey bir tebessümünde gizli kalıyor bazen.
Züleyha’ nin gülümsemesi kadar sıcak, Yusuf’un duruşu kadar soğuk.
Aşk sana da bana da ne uzak sevgili.

Şimdi sükut limanlarına demirledim gemilerimi.
Sadece bekliyorum.
Günesin doğuşunu nasıl beklerse yüce dağlar, yağmurun yağışını nasıl beklerse çiçekler, öylece hasret gemilerimi aşk denizine indireceğin anı bekliyorum.

(Ç)alıntı