20 Mayıs 2010 Perşembe

Ya Mucibe'd-Daavat...


Ey beni benden iyi bilen Alim, ey en sessiz dualarımı işiten Sem'i, derdimi söylemeye kimsem yok, yine kapına geldim. Günahkar hasta ve yorgun halimle ve kırık kalbimle yine kapındayım. Kime derdimi söyleyeyim, kime anlatayım içimin yangınlarını… Kalbimle dertteyim ya Rahman. Derdimi açmaktan hicap duyuyorum Allah’ım, sıkılıyorum. Ama Senden başka sesimi duyanım yok. Hangi sabırlı dost bu kadar derdi dinlerdi? Hangisi bir kere bile, sıkıldım artık yeter, kapımdan git demezdi? Sen ki beni yokluktan varlığa çıkardın, her defasında tövbemi bozmama rağmen yine de başından atmadın. Duamı kabul eden Sensin, bazen icabeti geciktiren de yine Sen…

Ben ki senin kulunum, çok daraldım artık. Rüzgarın şiddetiyle bir o yana bir bu yana savrulan yaprak misali bu yüreğim çok yorgun… Ey diyemediklerimi de işiten, sakladıklarımı bilen Rabbim, yaralarım kanıyor, her gün sızlıyor, canım çok yanıyor. Halimden bi haber abimin üç haftadır ısrarla vermek istediği kapalı zarfı almamak için, her arayışında bir bahane söylememe vesile olan olayları yaratan Sen’sin. Ama artık yolun sonuna geldim Rabbim, bu gece evime kadar gelip zarfı teslim etti. Alamam abi, beni yakan Rabbimin iffet abidesi bir kulu var diyemedim, söyleyemedim. Şimdi elimde bir kapalı zarf ne yapacağımı bilemez halde öylece duruyorum. Ne yapacağımı şaşırdım ey Rahmet-i Sonsuz. Edep timsali kulun beni sevmiyor biliyorum, sevmesini de isteyemiyorum… Yine de seviyorum, karşılık vermese de seviyorum, kalbimin nadide bir yerinde ismini saklıyorum. Kimse anlamaz Rabbim, ancak Sen bilirsin onu ne kadar sevdiğimi, ismi aklıma geldiğinde, gönderdiği mesajları gördüğümde yüreğimin nasıl kıpır kıpır olduğunu… Allah’ım ne olur yardım et bana, sevdiğin bir kulunu seviyorum. Rabbim beni bundan dolayı utandırma, bağışla. Ey gönlümden haberdar olan Rabbim, ismi öylesine içimde ki, o silse bile atamıyorum, bir kenarda dur ben senden vazgeçiyorum diyemiyorum. İçten içe yanıyor ve kanıyorum. Bu sevdadan bir türlü yaka silkemiyorum. Diğer taraftan elime tutuşturulan bir zarf… Ne düşüneceğimi, nasıl davranacağımı bilemiyorum Rabbim…

Ey sevdiklerini kollayan Rabbim, ne olur bu belirsizlikler içinde yorulmuş kalbime katından bir rahmet indir, nefsimin eline bırakma beni. Nefsimi ıslah et, beni göz açıp kapayıncaya kadar bile nefsimle baş başa bırakma. Kendi elimle kendimi yakmama izin verme Rabbim. Her şeye hükmü geçen Sensin, dilediğini dilediği zaman istediğine ulaştıran Sensin. Şimdi istediğim sadece benim için hayırlı olandır. Beni razı olduğuna ulaştır…

0 yorum:


Blogger Templates by OurBlogTemplates.com 2008