Saliha Bir Hanım Olmak...

Sâliha bir hanım olmak; incelik ister, fedâkarlık ister.
Gönlündeki deryâyı coşturup inciler devşirmek gerek. Sevmek gerek hanımlığı, anneliği…
Merhametli olmaya baş koymak, gönül tasınla bütün âleme serin, berrak bir yağmur olup kupkuru toprakları münbit hâle getirmek kolay değildir, elbet…
Hazret-i Âmine’lik rûhuna bürüneceksin önce…
Kimdir Âmine? Ne demektir Âminelik rûhu?
Emâneti en iyi taşıyan demek. Hâmil olduğun yükün “emanet” olduğunu bilip, rûhun bu yük altında ezilecek, dokuz ay çile çekeceksin…
Dilinden geçen zikri yüreğinde hissedeceksin ki, ardından insanlığa numûne olacak bir “sadaka-i câriye” bırakabilesin.
Sonra Hazret-i Hacer olup teslimiyet bağrından zemzem akıtmak… Yanacaksın, koşacaksın, ağlayıp O’na dayanacaksın ki, zemzemler fışkırsın, kurak yüreklerden…

* * *

İki gözümün ışığı!

İçinde, kıpırdanan yavrunu ilk hissettiğin andan itibaren bir merhamet kaplar hücrelerini…
İşte o zaman Allâh’a şükredeceksin, Peygamberlerin en fârik vasfı olan “merhamet”ten sana da bir pay verildiği için…
Yavrucuğum, insanın en büyük ihtiyacı “rûh gıdası”dır.
Onun ilk kıpırdanmalarına salevât-ı şerîfelerle karşılık vereceksin.
Sen fark etmesen de o seni duyar ve hisseder.
Öyleyse ilk duyduğu, Allâh’ın kelâmı, Peygamber Efendimiz’e sunmuş olduğun duân olsun.
Dokuz aylık çile çabuk geçmez, geceleri yatamadığın zaman kıyâma dur ki, Rabbinin huzurunda durmayı öğrensin…
Gözyaşı dök ki, merhameti öğrensin, ümmet-i Muhammed’e duâ ve infâk et ki cömertliği öğrensin…
Ağzından haram lokma girmesin, yavrum! Helâl lokmayı tanısın ki, harama uzanmasın.
Tatlı dilli ol ki, kötü konuşmasın.
Secdelerini çoğalt ki, Rabbinin karşısında hiçlik ve tevâzuya bürünsün.
Mahlûkata gönlünü aç ki, sevgiyi ve muhabbeti öğrensin…

Sancılar sana kıyâmetin dehşetini hatırlatır, belki.
İşte o zaman anacığını anlayacaksın.
İşte o zaman “cennetin anaların ayakları altında olduğunu” öğreneceksin.
Dişlerin birbirine kenetlenince, ölümün varlığını tadacaksın.
Yavrunu kucağına alınca, dünyanın “gurbet” olduğunu ve konuşmanın zevkini tatmak için bu dünyada bedel ödemek gerektiğini öğreneceksin.
Ona sütünü, Yâsin-i Şerif’lerle verirken; dünyadaki en güzel şeyin, insanlara “Allâh için kendinden koparıp vermek” olduğunu hissedeceksin.
Geceleri herkes uyurken, onun seni ağlayarak çağırmasına zevkle koşup gideceksin.
İşte o ân, Rabbini de gerçek mânâda sevdiğinde, teheccüde kalkmanın senin için bir yük olmadığını anlayacaksın.
Onu hasta ve ateşler içinde görünce “hiçliğini” ve “çaresizliğini” görüp Allâh’a îmânın kat be kat artacak…
Ona sünnet-i seniyye ile yaşamayı öğret ki, Rasûlullâh -sallallâhu aleyhi ve sellem-’e hayran olup, onu taklid etsin. Öğretmezsen ilerde kim olduğu belirsiz kimseleri taklide başlar, onlara hayran kalır, sen de mes’ul olursun.
Onunla mübarek gün ve geceleri zevk ve heyecan içinde yaşa ki, gayr-i Müslimlere ve onların eğlencelerine hayran kalmasın. Bayramını bilip, gerçek bayramı olan kıyâmet sabahı için hazırlansın.
Ona Kur’ân-ı Kerim’i çok iyi anlatmalısın. Her bir sûre, onun gönlüne iniyormuş gibi hissetsin ki, yaşantısıyla “canlı bir Kur’ân” olsun.
Hâfızlığı sevdir, ona âşık olsun ki, dilinde şarkı-türkü olmasın. Boş satırların hamalı olmasın…
Kur’ân-ı Kerîm kültürüyle aydınlanırsa iki dünyası da pürnûr olur.
İşte o zaman, tıpkı şimdi benim olduğu gibi seni de kabirde nûrdan taçlarla taçlandırıp cennet elbiseleriyle nûrlandırırlar…

Hedefini unutma kızım, hedefin sâliha bir hanım, sâliha bir ana olmaktır.

Ayşe DENİZ

P.S. Rabbim, iki üç gündür gönlümü tecellilerinle, güzel kulunun paylaşımlarını, mesajlarını, sohbetini vesile kılarak şenlendiren Sensin, sevdiren ve sevindiren de Sensin ey Gönüllerin Sahibi, edep timsali saliha kulun ile hakkımızda hayırlı olanı lutfeyle..

Beklemek...

Hasret yüklü gemilerim yollarını bulamadı. Ben Leyla’nın cisminde taşıdığım mecnun kalbi ile bir başına kalıverdim aşk diyarinda.
Ne gemilerimi indireceğim sahillerim oldu, ne de karadan yüzdürebilecek cesaretim.
Aşk bitti. Toprak oldu bakışlarımda ki umut.

Kalmak, gitmekten vazgeçmektir derdi atam.
Ben ne gitmeyi becerebiliyorum topraklarından ne de yaşamayı senin kurallarına göre.

Her şey bir tebessümünde gizli kalıyor bazen.
Züleyha’ nin gülümsemesi kadar sıcak, Yusuf’un duruşu kadar soğuk.
Aşk sana da bana da ne uzak sevgili.

Şimdi sükut limanlarına demirledim gemilerimi.
Sadece bekliyorum.
Günesin doğuşunu nasıl beklerse yüce dağlar, yağmurun yağışını nasıl beklerse çiçekler, öylece hasret gemilerimi aşk denizine indireceğin anı bekliyorum.

(Ç)alıntı

Yeniden Sen...

Bu müzik aldı götürdü beni… Dün geceden beri karamsarlık rüzgarında savrulurken üstüne kemanın insanı kendinden alan müziği gelince dağıldım… Çalan kişiye maşallah, kemanı ağlatıyor resmen, aynı benim yaşadığım hüzünden dolayı gözlerimin dolması gibi...

Rabbimin gönlüme düşürdüğü sevgili kulu facebookda dün gece paylaştığı videoda “acı tebessüm & yaşanmamışlıkların üstüne :(( ” etiketini koymuş ya, bir de değiştirdiği profil resmine “yine karmakarışığım…” yazmış ya… Yanıyorum… Yanıyor ve eriyorum…

Ne kadar zor imiş meğer insanın sevdiğine bir an kadar yakın, bir asır kadar uzak olması… Bir yanım tüm şefkatiyle sarıp sarmalamak, yaralarına merhem olmayı isterken, diğer yanım bu kadar sıkıntı çekiyorsa, kendini zorluyorsa sevmek için hiç eza çektirme, bu ilişkiyi bitirip git, acıyı çeken sen ol diyor. Acı çekmesine, sıkıntılar içerisinde bunalmasına dayanamıyorum. Hele de benim yüzümden… Az buçuk tahmin edebiliyorum yaşadığı çelişkili duyguları… Zorlamaya hiç gerek yok bu kadar acı çekiyorsa, daha fazla acı çektirmemek için hayatından çık git derken içimdeki ses, yine kör nefsimin oyununa mı geliyorum, aceleci mi davranıyorum soruları beni durdurmakta… Araftayım… Belki de bahsettiğim yazılar benimle alakalı değildir, belki de benimle alakalıdır. Bilemiyorum, en doğrusunu Rabbim bilir…

Yalnız şunu fark ettim ki hayatımın her anında o var, aldığım ve verdiğim her nefeste… Onu düşünmeden bir anım geçmiyor. Hayatımın iki boyutluysa şayet, ikinci boyutunda o var. Gün boyu aklımda, işyerinde ya da dışarıda birileri konuşurken, iş yaparken sürekli benimle beraber… Söylediğim cümlelerin içinde, yazdığım resmi yazıların içinde, telefonla konuşurken telefonumun içinde… Hücrelerime dolmuş durumda sanki… Sanki her yanımdan nur yağıyor, her nefesimle beraber içime nur girip, nur çıkıyor. Nur oldum bütünüyle… Bu derece hayatımın içerisinde olması ve benimle beraber bulunmasından şikayetim yok, Rabbim gönlümü de Sen bilirsin. Ki bir aşk uğruna Seni unutanlardan değilim, hamdolsun sana kainatın zerreleri adedince. Senin adına sevme, Senin adına bir yuva kurma derdindeyim. Eğer gafil olup da Seni unutacaksam bu sevdadan dolayı bırak yanayım, bırak biteyim ama bu aşkı nasip eyleme bana…

O, bu derece hayatımın içinde olduğunun farkında mıdır acaba? Yaptığı her paylaşımdan, yazdığı her yazıdan bir anlam çıkarmaya çalıştığımı bilse acaba ne hissederdi? Muhtemelen takip edilmenin getirdiği bir tedirginlikle beraber bir endişe… Tedirginlik ve endişeyi de ona yaşatmaya hakkım yok. Zordur bilirim insanın söyleyeceği sözü, yazacağı yazıyı başka birinin onu okuduğunu düşünerek yazması. Hele de kendi düşündüğünden, anlatmak istediğinden farklı bir anlam çıkarıldığını görünce… En büyük korkularımdan biridir; a demek isterken b anlaşılmak… Ya da o cümleyi söylerken veya yazıyı yazarken hiç aklımda olmayan, kastetmek aklımın ucundan bile geçmeyen alakasız birinin söylediğim sözden, yazdığım yazıdan havadan nem kapar gibi kendi üzerine alınması… İnsan kilitleniyor, bir hapishaneye düşüyor sanki, özgürce ifade edilecekken duygu ve düşünceler, bir elekten geçirme lüzumu hasıl oluyor. İnşallah farkında değildir bu durumun, bu tedirginliği yaşamasına sebep olmak istemiyorum.

Ve ben bu satırları yazarken şimdi yine bir yazı paylaşıma açtı “bir misafirliğe gitsem, bana temiz bir yatak yapsalar. Herşeyi, adımı bile unutup uyusam...” Unutmak istediği ben miyim acaba? Her şeyi dediğine göre, adını bile unutmak istediğine göre ben de unutulmak istenenlerin listesine dahilim… Sorular… Sorular… Üstelik cevapsız sorular… Oysa iki gün önce kainata sığamıyordum; Erzurum’u sormuş olması, profil resmimi spor giyimin bana daha çok yakıştığını belirterek değiştirmemi istemesi havalara uçmama yetmişti. Umutlanmıştım, bu evliliğin olabilirliğine dair. Oysa bugün… Kanıyorum sadece, her şeyi ardımda bırakıp gitmek arzusu var…

Bütün bu zıt duyguları yaratan Rabbime hamdolsun. Rabbim beni Sana teslim olanlardan, hükmüne razı olanlardan eyle, tercihlerimi ve kararlarımı nefsimin ve şeytanın eline bırakma, beni onların elinde oyuncak etme, kararlarımı Sen’in istediğin istikamette alabilmeyi lutfeyle, gönlüme bir inşirah nasip eyle…

Yine Sen...

Karanlıklar vadisinde kalbim, bir kibrit yakmanı beklerim.
Neresindeyim bu hayatın ve senin kalbinde miyim?
Alır beni bu esen düşünce rüzgarı ve iklimlerim yokluğunda acıtır ve üşütür içimi…
Bu çırpınışlarda daralır yüreğim.
Yine de sevmeni beklerim.
Ve sen…
Tutsan ellerimden…
“Bekle” desen ve bekleyecek kadar yüreğime su serpsen…
İçime baksan ve titrese tüm benliğim taa ki son nefesime kadar…
“Sabret” desen ve sabredecek kadar sadrıma huzur versen…
Sonra değişse tebessümlerim…
Bir hikayesi olsa çilelerimin…
Kalbimin kilidini tek bakışınla kırsan!...
Sevginin derinlerinde yalnız seninle kaybolsam…
Bir yangın bu kadar mı güzel olur şimdi?..

(Ç) alıntı...

Sen...

Yusuf Olmaksa Muradın...

Gel...

Gel Ey Gül - i Rana...
Kerem kıl, tesellim ol...
Bir gelişle gel, düşte gel, hayalde gel...
Ve ıtır, ıtır güllerinle gel...
Gül dikilsin yeniden toprağıma...
Bütün sevdiklerimi fedaya hazırım...
Vücudumun şehrine düştü velvele,
Avucumda hep dikenler...
Kanıyor... Kanıyor...

Hamdolsun Alemlerin Rabbine...

Elhamdulillahi Rabbil Alemin. Hamd ancak Sana mahsustur Rabbim, Sana sonsuz hamd ü senalar olsun. Güzel kulunun davranışı ile alakalı kuruntularımı boşa çıkardın Rabbim, hamdolsun. Beni nefsimin eline bırakmadın, aceleci davranmama müsaade etmedin, hamdolsun Sana. Sevmek bu sanırım Rabbim, sevdiğinin her hareketini manalandırmaya çalışmak, her anında onun olması... Belki de ben çok alıngan oldum, olumsuz düşünmeye başladım. Beni nefsimin eline bırakma ya Rabbi. Sana teslim olanlardan eyle... Güzel kulun ile alakalı olarak da hakkımızda hayırlısını lutfeyle...

Keşke...

Ey gönüllere her an yüzlerce pencere açan Allah'ım, bu kadar zıt duyguları yaşamak yoruyor beni. Akşam saatlerinde yaşadığım acı, edep timsali kulunun attığım sitem mesajına telefon açarak cevap vermesiyle sevince dönüştü. Benim cesaret edip de yapamadığımı kulun yaptı, ilk defa sesini duydum, havalarda uçtum. Şimdi ise yine acıya garkoldum; üç aylar vesilesi ile facebook hesabını kapattığını ifade eden güzel kulunun, facebook hesabını açtığını görmem yetti yüreğimin kanamasına. Arkadaşlarının listesinden beni çıkarmasına bakılırsa benimle görüşmek istemiyormuş demek. Keşke Rabbim bunu açık yüreklilikle ifade edebilseydi, keşke bu şekilde davranmasaydı. Facebooktan gönderdiğim en son mesajda da ona belirtmiştim Rabbim, herşeyin senin "OL" emrine baktığını ve benim bu noktada Sana teslim olanlardan olduğumu. Ve insanın hayatının her anında bir tercih yapmak durumunda bulunduğunu, Senin bu tercihlere göre yarattığını... Ve insanın yapmış olduğu tercihlerin sorumluluğunu alması gerektiğini... Ben bir tercihte bulunmuştum Ya Rahman, iki ay bekleyecektim, yüzyüze görüşmemizden sonra onun kararına göre ya tamam ya devam diyecektim. İçimi sen biliyorsun Ya Rahim, onun iç güzelliğine vurgun olduğumu, yoğun bir tempo ile çalışırken her anımda onun olduğundan Sen haberdarsın. Ne düşüneceğimi ne söyleyeceğimi şaşırdım ya Kerim. Güzel kulun zahire takıldı deyip noktalamam mı lazım? Simaen ve fiziksel görüntümle alakalı bir sıkıntı yaşadığının farkındaydım Rabbim. Hatta, içimi sen biliyorsun ya, benim için bu kadar sıkıntı çekmenize gerek yok, olmayacak diye düşünüyorsanız ben çekileyim hayatınızdan diye teklifte de bulunacaktım iki gün önce; "Yüreğim Islaktır benim Kuytularda ağlamaktan Ve hafif uçuktur rengi Kurusun Diye kaç kez Güneşe asılmaktan... " dizelerini görünce. Ne düşüneceğimi bimiyorum Ya Rahman, kanıyor yaralarım. Yaralıların gizli açık bütün yaralarını saran sarmalayan tabip Sensin, benim yaralarım da kanıyor Ya Şafii. Medet Ya Rab... Rabbim beni nefsimin eline bırakma, acele karar vermekten ve tercih yapmaktan muhafaza eyle. Hz. İbrahim gibi sana teslim olamasam da gülşene çevir yangınlarımı...

Aşktır Bana Senden Gelen...