Yüreğim...

Ashâb-ı Kehf gibi yorgun düştü yüreğim...
Şimdi "AŞK" için "üç yüz yıllık" bir uykuya tâlibim...!

Sen...

Bir bitmeyen gece bıraktın
Ve üç nokta düşürdün
Belli etmedim ben pek, tenhalaştım...

Zaman...

İyi ki geçiyorsun zaman . . .
Ya acının derunuma işlediği
bir an'da donsaydın!...

Izdırâb...

Izdırâb, kalpten yükselen acının gözde yaş olduğu zaman farkına varılan histir...

Ukde...

Bu AŞK'ı unutulmaz kılan neydi?

Yaşanmış güzellikler mi?

yoksa,

Yaşanamamış, içimizde ukde kalmış hayaller mi?

Sen Yok Ettin...

Paramparça olmuş kalbimin,
hangi parçasında sen varsın..?
Öyle bir dağıttın ki bulamıyorum...
Sen olan bir kalbi,
Sen yok ettin..!

Çünkü Senindi...

Kalbimi kırdığında tebessüm ettim ve birşey demedim.

Çünkü senindi kalbim,

Sen kendi parçalarını yok ettin..

Ayrılık...

Ayrılık ne biliyor musun?

Ne araya yolların girmesi,

Ne kapanan kapılar...


İnsanın içini dökmekten vazgeçmesi, ayrılık...

Eller Ne Yapsın...

Hayırlı bir kişinin eli olmaktır her elin istediği;
ama...
sahibi "el" olup gidince...
eller ne yapsın!

Cam Kırığı...

Elmas sanmıştım parlaklığını..

Meğer bir cam kırığıymışsın

kalbime saplanan..!